De jaren 1980-1989

1980-1981:  2e Nationale.
Coach: Bert Van Mechelen.
Uit: Chris Delporte (Bavi Vilvoorde), Roger Wernaers (medische problemen) en Johnny Fosté.
Aanwinsten: Dirk Meuris (Racing), Willy Kerckhove (terug van Sint-Niklaas) en Hans Buelens (Elewijt).
Er wordt besloten geen buitenlandse spelers meer aan te werven.
Ploeg: John Loridon, Dirk Meuris, Peter Depuydt, Marc Holemans, Jaak Van der Veken, Willy Kerckhove, Eddy Casteels, Hans Buelens, Danny Van den Enden, Patrick Grauwels.
Het vertrek van de drie hogervernoemde basisspelers kunnen we niet compenseren, we eindigen laatste met slechts één gewonnen wedstrijd en degraderen naar 3e nationale.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Marc Koreman.
Sensationeel seizoen !
Nationaal coach Marc Koreman heeft het niet onder de markt.
Naar het schijnt storen enkele speelsters zich aan een bepaalde romantische en delicate relatie binnen de club. Ik ga hier uiteraard niet over uitweiden. Denise Mergeay, kapitein, vraagt om op de bestuursvergadering te komen. Resultaat: zij wordt voor onbepaalde tijd geschorst! Patricia Van Doren stopt mee uit solidariteit.
Beiden sluiten aan bij Rumst B.B.C. (Vriendenclubs).
De Pitzemburgdames winnen van de negen eerste wedstrijden er slechts twee. Dan komt er versterking: Trijn Cornelissen (Kapellen), zowel basket- als korfbalinternationale.
Er worden nu 13 van de 14 wedstrijden gewonnen ! De enige verliesmatch op Charles Quint moet herspeeld worden wegens onregelmatigheden aan de wedstrijdtafel.
Deze wedstrijd wordt gewonnen en zo komt Pitzemburg in extremis nog op de 3e plaats, 4e is Esneux, eveneens met 28 punten. De testmatch voor promotie naar 1e nationale wordt een triomf, alhoewel geen sinecure: 55-53!  Coach Koreman is onbeschikbaar en wordt vervangen door het duo Jan De Smet-Ludo Pyis.
Ploeg: de 15-jarige Linda Van Leuven (° 24/05/65-V 06/05/92), Yvette Geeraerts, Chantal Brussel-mans, Evelyne Van Alphen, Karin Grauwels, Monique Cordemans, Inge Stassen (die later ook nog jeugdinternationale wordt), uiteraard Trijntje Cornelissen, Christel en Martine De Smet en de terug-gekeerde Pat Van Doren (die iets eerder A-internationaal werd met deelname aan het Europees Kampioenschap in Tsjechoslovakije).
De Mechelse advocaat Philippe Verreydt wordt voorzitter van de Belgische Basketbalbond als opvolger van de heer René Balieus. Hij zal voorzitter zijn van 1981 tot 1993. Midden september 2013 overlijdt hij op 66-jarige leeftijd.
1981-1982:  3e Nationale B.
Nieuwe trainer-coach: Charles Van Heester, assistent-coach: Dirk Van de Putte.
In: Walter Annaert, Pat Viroux, Patrick Arcay en Paul Vervaeck (terug van weggeweest).
Ploeg: Frank Lauwers, Peter Depuydt, Geert Eeckeleers, Walter Annaert, Patrick Heinderson, Louis Andries, Pat Viroux, Jan Vercammen, Paul Vervaeck, Eddy Casteels, Patrick Arcay, Hans Buelens en Mark Holemans (huidig jeugdcoach-2005).
Men trekt volop de kaart van de jeugd met wisselend succes wegens gebrek aan ervaring.
Dirk Van de Putte vertelt me dat hij de laatste competitiewedstrijd coacht evenals een eindronde om dalers aan te duiden. Pitzemburg wordt toch nog 10e op 14 met 22 punten en blijft in 3e.
Pat Viroux zal later een heel bekend sportkinesist worden in het Antwerpse. In de jaren ’90 en in 2000 zullen veel sportlui en vooral basketspelers naar hem gaan voor behandeling. Zijn naam komt geregeld in de sportactualiteit. Later wordt hij ook bestuurslid en PR-man bij Antwerp Giants, later ook spelend onder de naam Sanex en Diamond Antwerp Giants en Port of Antwerp.. Ook is hij kiné bij de Proximus Diamond Games-het jaarlijks tennisgebeuren in het Antwerps Sportpaleis. Vanaf 2008-2009 is hij PR-man af en wordt hij verantwoordelijke voor de sportmedische begeleiding van zijn club.
Enig in de annalen van het Belgisch basketbal: Charles Van Heester is tegelijk ook coach van Racing Mechelen. Op een bepaalde zondag moeten ze allebei spelen, Pitzemburg om 15u in Jupille, Racing om 17.15u in de Mechelse sporthal. Wat is de oplossing: na de match van Pitzemburg in Jupille vliegt hij met een helikopter naar Mechelen, landt naast de sporthal en komt op tijd om Racing tegen Standard Luik te coachen!!!
Voor het seizoen geeft Georges Vanhuynegem zijn ontslag als voorzitter. Georges is een vriende-lijk, goedlachs, gul en gastvrij man (en schoonvader van Eddy Cautaert). Als ex-bestuurslid heb ik hem vele jaren persoonlijk van dichtbij zeer goed gekend en ik kan getuigen dat hij op verschillende manieren veel, maar dan ook zeer veel voor onze club heeft gedaan. En als er plezier gemaakt werd stond hij ook op de eerste rij.
De feestjes in zijn Keerbergse villa (met zwemdok), met spelers en bestuursleden waren legendarisch, ik zal ze niet licht vergeten, en ik niet alleen. Er zijn nog vele andere anecdoten, teveel om op te noemen. Terecht wordt hij ere-voorzitter.
Hij wordt opgevolgd door Charles Eeckeleers, vader van John en grootvader van belofte Geert.
Ook Fernand Grauwels geeft zijn ontslag als voorzitter van de op dit tijdstip zo succesrijke dames-afdeling. Fernand stopt omdat hij, gezien het vertrek van enkele speelsters, niet de gevraagde ver-sterking krijgt om degelijk weerwerk te bieden in 1e nationale. Hij wordt opgevolgd door Staf Van Alphen en later door Maurice Van de Voorde (V 1998), broer van Paul, baas van Mac Gregor Benelux en sponsor van Pitzemburg.
Onze oud-speler Ghislain Roeckaerts (°1948) overlijdt na een verkeersongeval op nauwelijks 33-jarige leeftijd.
Dames: 1e Nationale.
Voorafgaand aan het eerste seizoen in de hoogste damesafdeling krijgt Pitzemburg met heel wat tegenslag af te rekenen. Nationaal coach Marc Koreman wil om principiële redenen geen club coachen in 1e nationale. Voor Trijntje Cornelissen, onze redster in nood van 80/81 wordt het allemaal te veel: de combinatie van haar drukke job aan het Rijksuniversitair Centrum Antwerpen met internationaal korfbal en dan nog basketbal. Ze stopt met basketballen.
Pat Van Doren stapt over naar een topploeg in 1e nationale: DBC Aalst.
De zussen Christel en Martine De Smet houden het eveneens voor bekeken. Martine zal nog wel een tijdje present zijn in de jeugdwerking.
We eindigen 12e en laatste met 3 gewonnen wedstrijden en 6 punten.
Vader en moeder De Smet zijn vandaag (seizoen 2009-2010) nog steeds met onverminderde ijver actief bij Pitzemburg, in het bijzonder in de damesafdeling en aan de wedstrijdtafel.
Trainer-coach: Robert Dougherty. Na een zestal weken wordt Robert evenwel ontslagen en de inmiddels van Strombeek overgekomen An Moerenhout wordt speelster-coach.
De van Duffel (via Centrumblad) overgekomen 36-jarige Nicole Seghers is ook een echte ver-sterking, maar samen met Evelyne Van Alphen, Chantal Brusselmans, Karin Grauwels, Yvette Geeraerts, Monique Cordemans, Linda Van Leuven, de uit eigen jeugd komende Inge Viaene en Belinda Dyck, de van Houtem overgekomen kadet Karin Merckx en de teruggekeerde Denise Mergeay (inmiddels 34) kunnen ze het niet bolwerken. Pitzemburg eindigt als laatste met zes punten en drie gewonnen wedstrijden en degradeert weer naar 2e nationale.
Sedert vele jaren bestaat er ook weer een nieuwe Pitz-ploeg in provinciale, eerst onder de naam RMS-ACEM, daarna RLS-Mechelen, en gelieerd aan de Rijkslagereschool op de Biest. ACEM is de merknaam van de zetelfabriek van Achiel Cautaert, vader van Eddy (zie 63/64 en volgende): Achiel Cautaert Eddy Mechelen.
Ik weet niet exact wanneer ze begonnen met competitiebasket, ik heb het jaar 1966 horen noemen maar ben niet zeker. Zelfs ex-spelers kunnen het zich niet meer herinneren.
Kern: Jos, Romain en Alain Van de Wijngaert, Werner Vrancken, Charles Moens, Jean Van Buyten, Frank Verreydt, Raymond Rombout, Flor Jolart, Geert Frans, Erwin de Mulder, Alfons Wittockx, Pieter Wellens en Jean-Pierre Claeys.
Speelden ooit ook nog mee met RLS: Ronny Langenus, Mark Potums, Paul Vaganée (echtgenoot van Monique Cordemans), Ludo Vandermarken, Roel Crols, Felix Claes, Pieter Wellens, Patrick Sleeckx. Excuus aan de spelers die ik vergeet te vermelden.
Raymond Rombout is de “feestorganisator” bij R.L.S. en was ooit winnaar van de VTM-kwis “De vraag van 1 miljoen” met als onderwerp James Bond.
Op het einde van dit seizoen geeft de 1e ploeg van R.L.S. algemeen forfait wegens gebrek aan spelers.
Tijdens de seizoenen ’81-’82 en ’82-’83 is John Knops trainer-coach, dat is zeker.
Buiten John Knops zijn ook Ludo Pyis en Roger Wernaers coach geweest.
Tijdens dit seizoen (81-82) starten zij met 2 jeugdploegen: microben en benjamins.
Het is trouwens in deze jeugdploegen dat de broers Van Dingelen en Junior Martin hun eerste basketstappen zetten.
1982-1983:  3e Nationale A.
Trainer-coach: Walter Van Weert (V 03/12/90).
Onze nieuwe trainer-coach is Walter Van Weert, op en top Vilvoordenaar, zeer bekwaam, vriendelijk en fervent levensgenieter.
Hij speelde bij diverse Vilvoordse ploegen en is ex-coach van Houtem en Bavianen.
Een van zijn kleinzonen: Jasper Carleer, neef van Hans Carleer (zie 77/78 en volgende) speelt bij onze jeugd (2007/2008).
Walter heeft zijn kleinzonen spijtig genoeg nooit gekend.
In: Bart Janssens, oorspronkelijk van Scheppers, vorig seizoen bij Toptours (Aarschot).
Uit: Ludo Pyis (Grimbergen), Pat Viroux en Paul Vervaeck.
Ploeg: Heinderson, Van der Veken, Janssens, Depuydt, Vercammen, Geert Eeckeleers, De Winné, Mollemans, Lauwers, Van den Eynde en John Eeckeleers (niet te verwarren met dr. John Eeckeleers, de vader van Geert zie 1963-1964), Annaert, Marc Holemans.
Op papier ziet het er slecht uit: 12e op 14 met 20 punten, maar eigenlijk valt het nog mee: de 5e in de rangschikking heeft slechts zes punten meer. Magere troost.
Kampioen wordt Sijsele.
Inside information: deze John Eeckeleers zal later in Vlaanderen enige bekendheid genieten als charmezanger onder het pseudoniem John Reels. In “Het Laatste Nieuws” wordt elke zaterdag een groot artikel gewijd aan min of meer bekende Mechelaars. Zaterdag 29 juli 2006 is hij aan de beurt. Hij heeft het in dat artikel trouwens over zijn Pitzemburgtijd. Op de vraag “Wat is je mooiste herinnering ?” is zijn antwoord: “Op 18-jarige leeftijd met Pitzemburgbasket een stage van drie weken in Atlanta.”  In 2013 wordt zijn artiestennaam: Zeno.
Dames: 2e Nationale.
Coach: Roger Wernaers.
Sponsor: Mc Gregor – Voorzitter: Maurice Van de Voorde.
Uit: Nicole Seghers (verplicht terug naar Centrumblad), Yvette Geeraerts (krijgt een aanbod van Spartacus, maar gaat na wat verwikkelingen naar Grimbergen). Evelyne Van Alphen geeft alge-meen forfait wegens persoonlijke redenen.
Kern: Karin Grauwels, Linda Van Leuven, Inge Stassen, Linda Willems, Belinda Dyck, Inge De Visscher, Inge Viaene, Monique Cordemans, Annemie Tombeur, Chantal Brusselmans, Karin Merckx, Denise Mergeay.
Middelmatig seizoen, 8e op 12 met 18 punten. Kampioen wordt Mosa Jambes.
Op zondag 1 mei 1983 nemen Jaak Van der Veken en Denise Mergeay definitief afscheid van onze club. We laten dit niet onopgemerkt voorbijgaan en er worden twee wedstrijden gepland: de huidige damesploeg tegen de dames van Red Boys en de huidige 1e herenploeg tegen de ex-team-genoten van Jaak.
Een speciaal woord voor onze speelster Denise Mergeay, haast onafgebroken in het damesteam sedert het seizoen 1964-65. Ze is als speelster 18 jaar actief en al die jaren mee de drijvende kracht van de ploeg, niet alleen op het veld, ook ernaast. Men kan steeds op haar rekenen. Vele jeugd-generaties hebben haar ook als trainer gehad. Om nog maar te zwijgen over haar “dienstbetoon” in ’t Pitske. Haar dochter Britt (De Meyer) zal haar later opvolgen in de 1e ploeg.
In dit verband ook een dankwoord aan Louis Sleeckx en zijn echtgenote Jeanneke die indertijd naast ’t Pitske woonden en er vele uren gesleten hebben om de zaak draaiende te houden: ze zorgden voornamelijk voor het onderhoud en kuisten de boel op als sommige spelers of speelsters hun beurtrol “vergeten” waren. Ook JVDS sprong regelmatig bij.
In dit verband mogen we evenmin Jos Wittocx (vader van bestuurslid Fons) en Staf Van Alphen (vader van Evelyne) en hun echtgenotes niet vergeten. Zij stonden steeds paraat om belangloos mee te helpen aan de goede werking van de club en het onderhoud van ons clublokaal.
Nu, vele jaren later zijn, de families Sleeckx en Van Alphen  nog steeds trouwe supporters. Laten we ook onze ondertussen populaire vriend Willem De Coninck niet vergeten, een van onze trouwste en felste supporters. Nadat Pitzemburg in 1990 besluit opnieuw te beginnen in 4e provinciale i.p.v. 1e nationale, ging hij daar echter niet mee akkoord en hebben we hem nooit meer teruggezien.
Als Pitzemburgbasket ooit een “Hall of Fame” zou hebben, verdienen hogergenoemden daar zeker een ereplaats, naast Jan De Smet, de duivel-doet-al bij de dames (en zijn echtgenote Martha die nog geregeld “den boek” doet) en Jan Van der Sande uiteraard. Jan is een veelbelaagd man, soms terecht, soms onterecht. Jaren geleden nog een mooie quote gehoord: “Pitzemburg Basket bestaat nog ondanks Jan Van der Sande en dankzij Jan Van der Sande”. Mooi, en het is nog de waarheid ook.
1983-1984:   3e Nationale.
Trainer-coach: Walter Van Weert.
Ploeg: G. Eeckeleers, Lauwers, Annaert, Heinderson, Vercammen, Marc Holemans, Bart Janssens, J. Eeckeleers, De Winné, Joliet en Patrick Haleyt (neef van Remi Haleyt-zie 1961/1962).
De jeugd doet het hoe langer hoe beter: 5e op 14 met 32 punten !
Tijdens de wedstrijd Pitzemburg-Zele, geleid door de scheidsrechters Tempels en Warson, op ongeveer 10 minuten voor het einde gebeuren er ernstige incidenten met de referees als slachtoffer. Erge gevolgen: Geert Eeckeleers wordt anderhalf jaar geschorst, en daarbovenop krijgt de club 10.000 B.F. boete en moet er een wedstrijd met gesloten deuren gespeeld worden!
Deze straffen zijn niet onterecht maar, wel een beetje overdreven. Maar ja, ik woonde de wedstrijd bij en ben getuige: als speler werp je nu eenmaal niet met een fles water naar de scheidsrechters, hoe slecht ze soms ook hun job doen.
Later vermindert de Kamer van Beroep van de K.B.B.B. de straf van Geert tot 23/08/84.
Als ik me niet vergis heeft hij maar negen wedstrijden gemist.
Dames:  2e Nationale.
Trainer-coach: Roger Wernaers.
Voorzitter: Maurice Van de Voorde.
Onze dames kennen een dipje, zij eindigen voorlaatste met 8 punten (10e op 11) en dalen naar 3e nationale.
Ploeg: Van Herzele, Viaene, Grauwels, Brusselmans, Merckx, Dyck, De Visscher, Van Leuven, Van Doren (opnieuw), Stassen.
Bijna op het einde van het seizoen is er een coachwissel: Roger Wernaers wordt vervangen door Georges Roevens.
Eind januari ’84, in het midden van het seizoen, stopt Karin Grauwels met basketten. Ze had al enige tijd haar tanende basketinteresse geuit. Een groot verlies voor ons damesteam.
Op de vergadering van 04 oktober 1983 wordt door de beheerraad beslist een “coördinatiecomité” in het leven te roepen dat moet zorgen voor een betere samenwerking tussen de verschillende afdelingen van Pitzemburg, en dat activiteiten moet organiseren.
Voorzitter: Jan Huysmans, advokaat, tevens juridisch adviseur van de vzw Pitzemburg.
Secretaresse: Carla Ramaekers, public-relations: Eddy Delafontaine, penningmeester: Marie Leeman, medewerkers: Louis Sleeckx en Jos Dewae.
1984-1985:  3e Nationale A.
Trainer-coach: Walter Van Weert.
Hoofdsponsors: Waterford en Mc Gregor.
In: Paul Vervaeck (terug) en Dirk Van den Bosch.
Uit: Dirk De Winné, Jan Vercammen en Peter Depuydt.
Ploeg: Heinderson, Van den Bosch, G. Eeckeleers, J. Eeckeleers, Bart Janssens, Vervaeck, Marc Holemans, Patrick Haleyt.
Kleurloos seizoen: 9e op 14 met 24 punten.
Annaert stopt onverwacht en definitief met basketten, als ik het me goed herinner zogezegd wegens beroepsbezigheden. Hij handelt echter niet correct, want jaren later lees ik dat hij nog altijd basketbal speelt bij verschillende Antwerpse provinciale ploegen.
Dames:  3e Nationale A.
Trainer-coach: Georges Roevens, ex-coach van de damesploeg van Strombeek (1e nationale).
Assistent-coach: Walter Nauwelaers (Aartselaar) – Voorzitter: Maurice Van de Voorde.
Sponsors: Mc Gregor en Honda (Garage Van de Zegel).
Zij doen het prima: 1e op 14 met 50 punten, slechts één wedstrijd verloren met één punt op Eureka Brugge na een verschrikkelijke home-arbitrage.
Ploeg: Stassen, Brusselmans, Tombeur, Van Doren, Sabine Torfs, De Vissscher, Karin Merckx,
Linda Vekens, Belinda Dyck en Linda Van Leuven (kan ’s zondags niet spelen: beroepsbezig-heden).
Ook Patricia De Munck, Linda Willems en Sonja Van Doorslaer zullen even meespelen met de 1e ploeg. Inge Viaene stopt voorlopig.
Terug naar 2e nationale na een fantastisch seizoen.
Het “coördinatiecomité” gaat na minder dan één jaar ter ziele wegens gebrek aan medewerking.
Men geeft de moed niet op, en dezelfde mensen, versterkt met Yvette Van den Bril, Jan Van der Sande en Alfons Wittocx vormen nu het P.P.T.: “Pitzemburg Promotion Team”. De naam spreekt voor zich. Het P.P.T. zal na verloop van tijd echter ook een stille dood sterven.
Zondag 12/05/85: reeds 8e tornooi “Ria Baeken”. De tijd vliegt !
Marc Holemans speler van het jaar 1985.
1985-1986:  3e Nationale A.
Trainer-coach: W. Van Weert – assistent-coach: S. Campagne.
Sponsors: Waterford en Mc Gregor.
In: Steve Van den Bosch (jeugd), Jos Peeters (Racing) en Eddy Casteels (terug).
Ploeg: G. Eeckeleers, Heinderson, Frank Lauwers, Dirk Van den Bosch, Steve Van den Bosch, Paul Vervaeck, Marc Holemans, Jos Peeters, Eddy Casteels.
Kenny Marchant doet ook even zijn eerste optreden met het fanionteam.
Goed seizoen: 4e op 14 met 34 punten.
Twee wedstrijden voor het seizoeneinde krijgt Paul Vervaeck van de specialist orthopedie te horen dat hij definitief verloren is voor competitiebasket wegens zeer ernstige knieproblemen. Hij wil het wel waarmaken als trainer-coach, wat hem ook zal lukken.
Paul wordt ook verkozen tot speler van het jaar.
Over Paul valt ook heel wat te vertellen: reeds als achtjarige speelt hij basket op het pleintje in Battel. Na de fusie Battel-Pitzemburg speelt hij bij de nationale kadetten- en juniorsselectie.
Vanaf 1972 speelt hij in de 1e ploeg onder leiding van coach Ceulemans. Met trainer Renders klikt het tot mijn grote verbazing niet en hij verlaat ons na het seizoen 75/76 voor Racing Jette. Een seizoen later speelt hij bij Kontich (samen met Ronny Renders). Kontich wordt kampioen in 3e nationale en Paul blijft er nog de seizoenen 77/78 en 78/79. Dan transfereert hij naar Tongeren  (1e Nat.) en scoort daar een gemiddelde van 18 punten per wedstrijd. In die periode is hij ook legerinternationaal. In het seizoen 81/82 speelt hij opnieuw voor Pitzemburg, de nieuwe trainer Charles Van Heester wil hem absoluut in zijn ploeg. De terugkeer naar Mechelen beperkt zich tot één jaar en dan gaat hij het in het Brusselse zoeken. Eén seizoen bij Racing Brussel (3e nationale), daar speelt hij met Hilaire Es en Tony Marion, dan nog een seizoen bij Tigers Halle (4e nat.). Dan keert hij definitief terug bij Pitzemburg, nog niet beseffende dat zijn spelersloopbaan 20 maanden later definitief zal afgebroken worden.
Paul zal dan coach worden, hij heeft het coachen altijd in zich gehad, van de jongste jeugdploegen tot nationaal. Dat begint al op zijn 18 jaar en hij behaalt vele titels, te veel om op te noemen.
Op een bepaald moment heeft hij vijf jobs: speler bij Pitzemburg, trainer bij Telstar (3e prov.), de Racing- en Pitzemburgminiemen en de schoolploeg van TSM. We zouden bijna vergeten dat hij ook nog technisch leraar elektriciteit is.
Hij geeft toe veel “met zijn ogen gestolen” te hebben. Zijn grote voorbeelden zijn: Guy Van den Broeck, Louis Ceulemans, Paul Poppe, François Somers, Walter Cornelis, Georges Vael, Charles Van Heester en Walter Van Weert. Alleen met Fons Renders heeft het nooit geklikt.
Seizoenen 88/89 en 89/90 coacht hij Pitzemburg.
Over zijn verdere exacte loopbaan als coach krijg ik geen medewerking, ondanks enkele telefonische beloften.
Wat ik wel weet: hij begint als assistent-coach bij Lucien Van Kersschaever, toen nog Racing.
In de loop van seizoen 97/98 vervangt hij Cois Huysmans als coach van Bree (1e nationale) en maakt daar vijf mooie seizoenen mee.
In 2001 wordt hij verkozen tot coach van het jaar.
In de loop van 2003-2004 wordt hij bij Bree vervangen.
Seizoen 2004- 2005 is hij coach van Den Helder – Cape Holland (Ned.).
Seizoen 2006-2007 is hij coach bij Falco Gent en Fleurus, 2007-2008 bij de Luxemburgse eersteklasser “Contern”. Hij breekt daar echter zijn coachingactiviteit af want vanaf zondagavond
6 januari 2008 is de inmiddels 52-jarige Paul de nieuwe coach van Kangoeroes, weeral ter vervanging van …Cois Huysmans. Ondertussen geeft hij ook al geruime tijd opnieuw parttime les en is hij coach van Port of Antwerp Giants (2014).
Walter Van Weert stopt als trainer-coach na dit seizoen. Hij is een prima trainer en een fijn mens, en steeds vond hij na training of match, de weg naar ’t Pitske om een frisse pint te drinken en ambiance te maken.
Hij geeft trouwens in ’t Pitske een geweldig afscheidsfeest. Weeral iemand die we niet vlug zullen vergeten.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Roevens.
Sponsor:  Mc Gregor. – Voorzitter: Maurice Van de Voorde.
In: Katja Van Otten (Telstar).
Ploeg: de 194cm grote Inge Peeters komt in de ploeg en wordt teamgenoot van: Inge Stassen, Chantal Brusselmans, Sabine Torfs, Patricia De Muynck, Pat Van Doren, Karin Merckx, Belinda Dyck en Katja Van Otten.
Middelmatig resultaat: 10e op 14 met 18 punten.
Georges Roevens, damestrainer en coach houdt het ook voor bekeken. Hij brengt de dames terug naar 2e afdeling en het behoud aldaar. Ondanks de vele kwetsuren (men noemde de dames-afdeling ooit wel eens Gipsenburg) en afwezigheden heeft hij alles bij mekaar puik werk geleverd.
In basketmagazine “Press” van maart 1986 lezen we een artikel van Bob Geuens: “Vijftienjarige Theo Martin wil basketprof worden. Hij is lid van Pitzemburg, 1.85m groot, hoopt 2m te worden en droomt van een carrière als profbasketter. Hij maakte ooit met de miniemen van Houtem 50 punten waaronder vijf driepunters”.
Zijn verwachtingen op sportief gebied zijn niet helemaal uitgekomen. Toch heeft hij een zeer grote verdienste: anno 2005 is hij op 34-jarige leeftijd nog altijd een van de sterkhouders van Pitzemburg, iemand waar je “mee naar de oorlog kan”.
1986-1987:  3e Nationale A.
Trainer-coach: John Knops.
John Knops en Jos Peeters trainen samen de eerste ploeg.
Kern: Jos Peeters, Steve Van den Bosch, Eddy Casteels, Geert Eeckeleers, Patrick Heinderson,
Frank Lauwers, Dirk Van den Bosch, Marc Holemans, Kenny Marchant.
Zeer goed seizoen: 4e op 14 met 30 punten.
Turnhout kampioen met 44 punten, 2e is Jupille. Laatste is Oxaco met 10 punten.
In 1986 start het jeugdsamenwerkingsakkoord met Racing Maes-Pils.
R.L.S. verdwijnt officieel.
Invoering van de driepunter.
Met mijn vaste quizploeg “Tennis” winnen we de jaarlijke Pitzemburgquiz.
Het is de 2e (of 3e ?) maal dat we primus zijn. De jaarlijkse quiz wordt steeds onberispelijk georganiseerd door Mark Potums en zijn charmante echtgenote Nadine.
Jaren later zal Jos Nys deze taak op zich nemen.
Op zondag 7 juni 1987 richt Pitzemburg de 10km van Mechelen in, reeds de 2e editie (er zullen er nog volgen), voorafgegaan door de 1e Mechelse jongeren-jogging.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Ludo Faes.
Sponsor: Mc Gregor. – Voorzitter: Maurice Van de Voorde
Kern: 1e + reserven: de vier “Inges”: Inge Stassen, Inge Viaene (terug), Inge De Visscher, Inge Peeters, Pat Van Doren, Katja Van Otten, Karin Merckx, Chantal Brusselmans, Belinda Dyck, Pat De Munck, Sabine Torfs, Vanessa Willems, Linda Vekens.
De vrouwelijke jeugd is goed gestoffeerd;  bij de Kadetten, Miniemen en Benjamins spelen enkele jongedames waarvan we hopen dat er later enkele in de eerste ploeg gaan meedraaien: Hilde Rottiers, Rita Bisschop, Marleen Verschueren, Linda Van den Avont, Britt De Meyer, Anja Verreth, Inge Veltmans, Arina Van Thillo, Jessy Ginsberg, Ann Verbinnen, Sophie Van den Eynde, Nancy Marchant, Sonja Van Sebroeck, Els Janssens, Lies Plingers, Wendy Rombouts, Annick Stevens, Daisy Hofinger, Sara Rottenbourg, Karolien Peeters, Petra Cleiren, France Nason en Sylvia Schallenberg. Karin Holsters stopt om studieredenen.
In de loop van het seizoen speelt de 15-jarige Hilde Rottiers haar maidenmatch in de eerste ploeg.  Seizoen 2006-2007 is zij nog altijd actief als speelster en later als trainer-coach.
Begin oktober stopt Chantal Brusselmans met basketten wegens persoonlijke redenen.
We zijn een degelijke middenmoter: 7e op 14 met 24 punten. 1e is Saint-Servais met 40 punten, laatste is Wytewa Roeselare met 2 punten.
Op het einde van het seizoen geeft Ludo Faes te kennen dat men volgend seizoen naar een andere coach voor de dames moet uitzien. Hij zal dan de heren coachen.
1987-1988:  3e Nationale A.
Coach: Ludo Faes – assistent-coach: François Campagne. Manager: Pauk Van den Bosch.
Met een grotendeels gewijzigde ploeg een middelmatig resultaat: 7e op 14 met 22p.
Ploeg: Stefan Hanefstingels, Jacky Van der Bleeken, Ian Dewae, Patrick Meuris, Geert Eeckeleers, Steven Van den Bosch, Eddy Casteels, Chris De Ridder, Frank Loridon, Paul Van Boxem, Steve Wyckmans.
Verlaten de club: een hele waslijst spelers waarvan de meest bekende: Paul Segers (V 07/04/00) en Paul Andries (Dijletrotters), Marc Holemans, John Eeckeleers en Frank Lauwers (Sint-Katelijne-Waver), Johnny Fosté (Lyra), Paul Vervaeck (Maes-Pils), Peter Depuydt (Namen), Patrick Haleyt  (Sito), Dirk De Winné (Aarschot), Patrick Heinderson (Willebroek) en Dimmy Parms (Hit).
Dames: 2e Nationale.
Nieuwe trainer-coach: Walter Van Roost.
Walter was reeds aktief bij Ekeren, Opel Mersem, Tunnel en de provinciale selectie Antwerpen.
Hij was enkele jaren terug ook kiné-verantwoordelijke voor de nationale ploegen.
Sponsor: Mc Gregor. Voorzitter: Maurice Van de Voorde
Kern: Inge Peeters, Hilde Rottiers, Karin Merckx, Pat Van Doren, Katja Van Otten, Sabine Torfs, Chantal Brusselmans (terug), Linda Vekens, Inge Viaene, Pat De Munck.
Na haar rugoperatie vorig seizoen hervalt Inge Stassen en ze besluit definitief te stoppen met basketten. Ook Inge De Visscher en Sabrina Suetens stoppen ermee om diverse redenen.
Belinda Dyck haakt ook af, tijdens haar laatste jaar aan de universiteit wil ze zich volledig aan haar studies wijden (zie verder). In de loop van het seizoen stopt ook Katja Van Otten ingevolge herhaalde letsels.
Seizoen dat slecht afloopt voor de dames: laatste is Esneux met 14p.
Stokay, Gentson en Pitzemburg hebben alle drie 16 punten. In de onderlinge testmatchen om de 2e daler te kennen verliezen onze dames tweemaal en …ze degraderen naar 3e afdeling.
Eigenlijk is dit niet verwonderlijk als je vier basisspeelsters moet missen.
Walter Van Roost doet het seizoen niet uit: op 1 maart 1988 wordt hij vervangen door Ronny Cobbaut.
Op 5 juni 1988: 3e editie van de 10km van Mechelen.
Speler van het jaar: Eddy Casteels
Speelster van het jaar: Karin Merckx.
Belinda Dyck (°26/09/66), trouwens nog een verre familierelatie van mij, verdient ook een speciale vermelding. Zelden iemand gekend die zo begeestert, gedreven en zo actief is wat sport betreft. Ze begint er al jong aan. Finale van de Beker van Antwerpen en provinciaal kampioen in 1981, 1982 en 1983 in verschillende jeugdcategorieën. Kampioen van België 1979 met de juniors (ze speelt reeksen hoger dan haar leeftijd omdat ze zo talentvol is) en finaliste Beker van België kadetten 1981.
Tijdens het seizoen 1981-82 komt ze in de kern van de eerste ploeg waar ze na enkele tijd een onmisbare basispion wordt. In 1984 behaalt ze in ons Atheneum haar einddiploma en in 1988 wordt ze Licentiaat Lichamelijke Opvoeding + Aggregaat (Vrije Universiteit Brussel).
Ondertussen speelt ze ook al drie jaar handbal bij Stelmar Merksem (1e nat.), evenals squash en tennis! Ze behaalt ook het brevet van lerares tennis- en squashinitiatie en het diploma van Redder (zwemsport).
Als ze niet onmiddellijk werk vindt, blijft ze niet bij de pakken zitten en probeert ze haar geluk in Afrika. Van januari 1989 tot december 1992 geeft ze Lichamelijke Opvoeding aan de Waterford Kamhlaba High School in Swaziland. Ze is er de drijvende kracht achter de schoolcompetitie zwemmen, squash, netbal, volleybal en uiteraard basketbal.
Zelf doet ze ook mee aan zwemkampioenschappen en speelt ze squashcompetitie.
Van februari 1993 tot december 2001 is ze hoofd van de sportafdeling van de “Constantia Waldorf School”, een Steinerschool in Kaapstad, Zuid-Afrika. Ze is ook nog bijna vijf jaar part-time secretaresse van de Western Cape Basketball Association.
Vanaf januari 2002 tot heden is ze werkzaam in de “Settlers High School”, een staatsschool in Kaapstad. Belinda behaalt het diploma E.H.B.O. (1993) en slaagt  in het examen van basketbalscheidsrechter (1996).
Ze volgt “in haar vrije tijd” ook nog taallessen: Spaans en Portugees.
Ze is head-coach van de “Cape Technikon Ladies” die kampioen spelen van 1998 tot 2003 en ze traint en coacht ook jeugdploegen waarmee ze verschillende successen behaalt.
Tevens is ze nog actief als scheidsrechter in de basketbal scholencompetitie.
Ze beoefent uiteraard basketbal, squash, tennis, hockey, zwemmen, cricket, volleybal, voetbal, paardrijden, skiën (Europa), windsurfing en softbal, maar na een rugoperatie in 1995 wordt die reeks natuurlijk erg gereduceerd en focust ze zich bijna uitsluitend op basketbalcoaching.
Ze geeft interviews voor radio en TV en haar onderscheidingen liegen er niet om :
  • “Female Basketball Coach of the Year Western Cape 1999 and 2001”
  • “Female Coach of the Year National Campus Basketball League SASSU 2000”
  • “Female Coach of the Year Hoops Magazine 2000”
In een artikel over haar in een sporttijdschrift typeert ze zichzelf uitstekend: “The daughter shall leave her parents’ home to build with the husband her own family. I left mine to marry basketball”.
Tevens slaagt ze aan de UWC (University of Western Cape) met succes in de opleiding om wiskunde en wetenschappelijke vakken te mogen geven aan de drie hoogste jaren van de humaniora.
Ze studeert met onderscheiding af aan de UCT (University of Cape Town) voor de cursus ‘Mathematic Literary”. Ze behaalt meer dan 80%, maar grote of grootste onderscheiding bestaat daar niet. In haar school, de “Settlers High School” is ze nu vakhoofd van deze discipline.
Ze begint ook haar oude ploeg, de “Cape Technikon Ladies” opnieuw te coachen en na spannende play-offs  wordt ze er kampioen mee!!
Telkens ze even naar België komt, brengt ze me altijd een bezoek, wat ik zeer op prijs stel.
In juni 2010 huwt ze met haar partner in Kaapstad en op 1 juli 2012 is ze even terug (wintervakantie voor haar) en geeft ze een prachtig familiefeest waarop we veel plezier maken en veel bijpraten.
Nog veel succes Belinda! We horen nog wel van je.
Wie over een internetaansluiting beschikt en haar school virtueel wil bezoeken: http://wpsba.yolasite.com/
1988-1989:   3e Nationale A.
Trainer-coach: Paul Vervaeck.
Eindelijk opnieuw kampioen en volgend seizoen in 2e nationale !
Ploeg: Eddy Casteels, Geert Eeckeleers, Danny Herman, Paul Van Boxem, Arnold Van den Brande (vader van Dave-zie 2002-2003), Jacky Van der Bleeken, Bert Vandingelen, Kenny Marchant, Van Steyvoort (komt van Mercurius), Pignet, Marc Michiels.
Danny Herman “bombardeert” ons naar 2e afdeling, zonder afbreuk te doen aan de prestaties van zijn ploegmaats. Niemand scoort driepunters zoals hij. Hij speelt achtereenvolgens voor Brabo, Sobabee, Merksem, Pitzemburg en Racing Mechelen, later nog voor  Leuven en Bree.
Hij neemt afscheid van het topbasket na het seizoen 2001-2002. Om zijn oude club Merksem te “depanneren” speelt hij nog even mee in 3e nationale tijdens het seizoen 2002-2003, onder andere tegen Pitzemburg, maar hij heeft er duidelijk niet veel zin meer in, alhoewel hij later nog wel speler-trainer wordt van Antwerpse ploegen in lagere afdelingen. Tijdens het seizoen 2004-2005 bijvoorbeeld is hij trainer-coach (en soms speler) bij Sobabee (2e provinciale).
Hij is 44 keer internationaal, speelt 514 wedstrijden in 1e afdeling, scoort 1498 driepunters, behaalt vier nationale titels en twee Belgische bekers. Scoort ooit 117 vrijworpen zonder te missen!! Scoort 44 vrijworpen in 2 minuten ! Wordt slechts eenmaal verslagen in een driepuntcontest.
Dames: 3e Nationale C.
Trainer-coach: Ronny Cobbaut.
Ronny wordt trouwens hoofdcoach van de ganse Pitzemburg-damesafdeling.
Sponsor: Mc Gregor. – Voorzitter: Maurice Van de Voorde
Kern: Karin Merckx, Chantal Brusselmans, Sabine Torfs, Hilde Rottiers, Pat Van Doren.
De kadetten Marleen Verschueren en Arina Van Thillo doen hun optreden in de eerste ploeg.
Inge Peeters gaat voor één jaar naar Grivegnée (1e nationale).
Eindrangschikking: 8e op 14 met 24 punten.
1989-1990:  2e Nationale.
Coach: Paul Vervaeck  Assistent-coach: François Campagne.
De Pitzkes eindigen tweede, na Kortrijk, goed voor promotie naar 1e Nationale!
Ploeg: Junior Martin, Eddy  Casteels, Marc Michiels, Kenny Marchant, Danny Herman, Ian Dewae, Geert Eeckeleers, Karel Van Steyvoort, Eric Pingnet, Arnold Van den Brande, Bert Vandingelen, Jacky Van der Bleeken, Paul Van Boxem. De grote verdienste komt natuurlijk toe aan Danny Herman. Iedere tegenstrever weet dat hij de te stoppen man is, maar wat men ook probeert, hij maakt wekelijks zijn dertigers en veertigers zonder veel te missen. Hij scoort zelfs al vallend, zelf gezien in een bekermatch. Dit seizoen verslaan we thuis voor de Beker van België drie eersteklasploegen waaronder Macabbi, en als laatste, op 14 november Mariembourg (80-77).
Dan moeten we tweemaal spelen tegen stadsgenoot Racing en zijn we uitgezongen.
Dames: 3e Nationale A.
Trainer-coach: Ronny Cobbaut.
In: Inge Peeters (terug van Grivegnée) en Sandra Bodart (Edegem).
Ploeg: Karin Meckx, Chantal Brusselmans, Sabine Torfs, Hilde Rottiers, Pat Van Doren, Marleen Verschueren, Arina Van Thillo, Ingrid Peeters, Sandra Bodart, Cindy Loos.
Goed seizoen met als bekroning de promotie naar 2e nationale na een schitterende testwedstrijd tegen Diest in de Luikse “Cointe”-zaal.
Nog in verband met onze herenploeg lezen we in het tijdschrift « Press » van maart 1990 een interessant artikel van Bob Geuens waarvan we u bepaalde passages niet willen onthouden :
“De revelatie was Danny Herman, die men om zijn driepunters, dertigers en veertigers stilaan Danny Hermanburg is gaan noemen … Pitzemburg is een satelietclub van Maes Pils … zal Danny Herman blijven, naar Racing gaan of voor grof geld verkocht worden? … De toekomst moet uitwijzen of de promotie al dan niet een vergiftigd geschenk is voor de club”
In juni 1990 volgt de officiële ondertekening waarmee Pitzemburg in de toekomst Racing-Pitzemburg zal heten, en Charles Eeckeleers wordt als algemeen voorzitter opgevolgd door Jean Vuegen. Bob Geuens krijgt gelijk met zijn vergiftigd geschenk. Het bestuur rekent (om te over-leven in 1e nat.) op een startkapitaal van 12 à 13 miljoen B.F. (In de pers wordt er geschreven over de versterkingen Wade en Heartshorne). Na bemiddeling van Jef Ramaekers wil Jacky Buchman 5 miljoen investeren, maar er zijn dus nog vele miljoenen te kort. In de geschreven pers verschijnt ook regelmatig het bericht (of gerucht) dat Pitzemburg zou samengaan met en verhuizen naar Lier, onder impuls van de heer Willy Moors (vader van onze speler Ben-seizoenen 1999-2000 en 2000-2001). Geld schijnt bijzaak. Om alles op te klaren en supporters, pers en andere geïnteresseerden op de hoogte te houden belegt Pitzemburg een algemene voorlichtingsvergadering in het Cultureel Centrum Melaan op vrijdag 04 mei 1990.
Kortom, het is een hectische periode en na veel discussies wordt de beslissing genomen: Pitzem-burg degradeert vrijwillig naar 4e provinciale en begint helemaal opnieuw. Een beslissing waar ik persoonlijk volledig achter sta (maar niet iedereen).
Eddy Casteels (°19/08/60 ) zal na de vrijwillige degradatie de club verlaten maar toch verdient hij een woordje apart. Hij is een basketbalproduct van Sooi Wouters en beleeft als jeugdspeler zijn beste en mooiste momenten onder leiding van broer Louis. Twee jaar na mekaar (2e kadet en 1e scholier) wordt de Beker van Antwerpen gewonnen en wordt de nationale titel binnengehaald met de ploeg bestaande uit o.a. Segers, Fosté, Nackaerts, Van den Enden en Sleeckx. Dat gebeurt op de “heilige” vloer van het toenmalige “Palais du Midi” in Brussel. Sunair (met Samaey) kloppen met 72-71 evenals Oxaco (met Mebis en Van Meerbeeck) met 60-59 zijn zaken die je nooit vergeet !
In 1977 neemt “de witte” deel aan de Europese kampioenschappen voor kadetten in Le Touquet (Frankrijk) aan de zijde van Hoorens, Barbier, Mebis en Bassier. Als ik mij niet vergis wordt hij voor de eerste maal in het fanionteam opgenomen tijdens het seizoen 1977/78. Daarna verhuist hij naar Sint-Katelijne-Waver (vanaf 82/83) waar hij drie seizoenen de ploeg van Bondsvoorzitter Verreydt “draagt”. Hij komt dan terug naar Pitzemburg langs de grote poort, en de successtory kan beginnen. Met Danny Herman aan het kanon dirigeert Eddy (oud-speler Paul Vervaeck is coach) Pitzemburg tot aan de poort van eerste !
Wie herinnert zich niet die prachtwedstrijden voor de Beker van België toen we thuis de eerste klasse ploegen Macabbi (op dat moment ongeslagen en alleen leider) en Mariembourg met lege handen naar huis stuurden ! Alleen Racing kon ons toen kloppen. Hij is in die periode ook actief als jeugdtrainer.
Eddy zal nooit in de hoogste afdeling spelen. Hij vertrekt naar Oudenaarde, waar men hem koste wat kost wil houden. Ook andere ploegen willen hem. Hij twijfelt en  …  stopt en gaat coachen.
Zoals Paul Vervaeck leert hij de stiel bij Lucien Van Kersschaever van 1993 tot 1996.
Ondanks een persoonlijke mondelinge toezegging, bevestigd door een e-mail dat hij altijd bereid is me te helpen, krijg ik geen persoonlijke info over zijn loopbaan als coach. Later mailt hij me dat hij geen informatie meer bezit (!?). Waarom kan hij gewoon niet zeggen dat het hem niet interesseert?
Als ik het me goed herinner is hij vijf jaar coach bij RBA, waarmee hij in 2000 kampioen wordt en ook de beker wint. Dan vertrekt hij naar Ieper, tijdens de succesperiode van Lernout & Hauspie. Ook weet ik dat hij Oostende coacht van november 2002 tot februari 2004. In 2000 en 2002 wordt hij verkozen tot coach van het jaar. Zijn broer Louis werd coach van het jaar in 1995 en 1996.
Na een meningsverschil met Vandelanotte verlaat hij Oostende.
Op 2 november 2004 tekent hij zijn contract als nieuwe coach van Pepinster, als opvolger van Niksa Bavcevic (coach van het jaar 2003). Pepinster staat voorlaatste, maar met Eddy aan het roer behalen zij verschillende overwinningen na mekaar, met een fameuze kers op de taart: op zondag 5 december 2004 krijgt Oostende, Eddy’s vroegere club waar hij moest opstappen, op Pepinster een fameuze pandoering. Vanaf het seizoen 2006-2007 wordt hij coach van Charleroi en tevens trainer-coach van de nationale ploeg. Tijdens het seizoen 2007-2008 wordt hij ontslagen bij Charleroi: tegenvallende resultaten zijn de fout van de coach natuurlijk, dat kennen we.
Seizoen 2008-2009 start hij als coach bij Antwerp Giants en is hij coach van de Belgian Lions.
Vanaf seizoen 2013-2014 is hij coach van Leiden (Ned.). en de Belgian Lions.