De jaren 1970-1979

1970-1971:  1e Nationale.
Trainer-coach: Sermeus.
Zeker het beste seizoen van “Dits Pits”. Howell weg, vervangen door “C.B.”: Corky Bell.
Trainer-coach Ceulemans vervangen door Sermeus. Tijdens de eerste 22 wedstrijden verliezenwe slechts één thuiswedstrijd tegen Royal IV met als coach: … Louis Ceulemans.
Op Royal IV gaan we echter winnen ! We zijn eindelijk bij de eerste zes.
Ploeg: Bourguignon, Ibens, Martinek, Van Oeckelen, Bell, Haleyt, Kerkhofs, Broeckaert, Alain Sermeus, Luc Van den Broeck. Na 32 wedstrijden: 5e plaats. Tumultueus einde van het seizoen:
Ibens wordt (even) geschorst door het bestuur- onvrede met een niet doorgegane transfer- en coach Sermeus de rest van het seizoen. Dits stopt als sponsor.
Corky Bell wordt winnaar van de Sunairselectie. Hij en Lesher (Bus Lier) hebben 125 punten, maar daar CB meer scoorde wordt hij de laureaat.
Dames: 3e Nationale C
Trainer-coach: Jan Van der Sande.
Ploeg: Denise Mergeay, Gilberte Kerremans, Els De Backer, Janine Janssens, Annemie Janssens, Erna Truyens, Mariette Roekens, Jenny Burgos, Jenny Meel, Gilberte Maes.
Onze dames winnen al hun wedstrijden, eindigen eerste en promoveren met 36 punten naar 2e nationale.
1971-1972:  1e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans (terug).
Nieuwe sponsor: Hair Up.
Verlaten de club: Kerkhofs, Martinek, Broeckaert, Bell en Van Oeckelen.
Aanwinsten: Wernaers, Chuck Williams en Floyd Mc Millan, … evenals Battel dat met Pitzem-burg samensmelt, wat ons enkele geweldige versterkingen oplevert: Rudy  Moortgat, Kurt Molle-kens, Paul Vervaeck, Chris Delporte, Willy Kerckhove. Een V.Z.W. wordt opgericht. Officieel wordt de fusie ondertekend op 12 oktober 1971.
Vanaf nu heten we eigenlijk V.Z.W. Pitzemburg-Battel.
De degradatie uit 1e is echter onvermijdelijk: te veel goede spelers verlaten de club, de Amerikaanse aanwinsten zijn niet echt denderend en in het midden van het seizoen verdwijnt Mc Millan spoorloos. Chuck en Floyd woonden toen op een appartement in de Korte Ridderstraat 14. Elke middag kwam Williams naar het Atheneum warm eten met een oude koersfiets. Met zijn linkerhand stuurde hij, met zijn rechterhand dribbelde hij met zijn onafscheidelijke basketbal. Eten deed hij op zijn Amerikaans: zijn linkerhand ergens onder tafel en met zijn vork in de rechterhand schranste hij zijn bord leeg. Om nooit te vergeten. We eindigen laatste (12e) met 14 punten en degraderen naar 2e nationale afdeling.
Ploeg: Bourguignon, Williams, Steenmans, Ibens, Moortgat, Wernaers, Haleyt, Mc Millan, Ghislain Roeckaerts, Gommair De Laet, Lucien Huyghe, Luc Van den Broeck.
Maar laten we nu ook eens wat nieuws horen over de schoolploeg van het Pitzemburg Atheneum, de bakermat, de plaats waar alles begon.
Onder impuls van toenmalig studieprefect Crols doen we elk jaar mee aan de scholencompetitie. Schooljaar 1971-1972 is een bijzonder goed jaar: de ploeg bestaande uit Chris Delporte, Robert Lalous, Mark Potums, Roel Crols, Raymond Rombout, Van de Wijngaert (allen Pitzemburg) en Ludo Huyghe, Diels, Henry Moens en Van Eyken (allen Racing). Onder leiding van coach Miel Robbens  wordt ze eerst provinciaal kampioen dankzij een 62-52 overwinning tegen het Sint-Gommaruscollege van Lier.
Dan wordt ze kampioen van het Nederlandstalig landsgedeelte met een overwinning in de halve finale tegen het Sint-Jorisinstituut van Brussel (60-41) en met een overwinning in de finale tegen het Sint-Amandscollege van Kortrijk (70-56).
De finalewedstrijden voor de nationale titel grijpen plaats in het Nationaal Sportcentrum van Elsene. De halve finale wordt met 54-51 gewonnen van Karel Buls en de finale wordt met 85-58 gewonnen van het Institut Technique de l’Etat Namur. Zij winnen hiermee een zevendaagse vliegtuigreis naar Athene waar wordt deelgenomen aan een Internationaal Scholentornooi voor spelers tussen 16 en 19 jaar.
Daar worden ze ingedeeld in een reeks met Zweden, Italië en Israël. Ze winnen tegen Zweden (50-42) en tegen Italië (46-30), maar verliezen tegen Israël (45-59).
De Grieken winnen het tornooi en België, ons Pitzemburg Atheneum dus, eindigt nog op een zeer eervolle 7e plaats op 19 landen.
Daarbij wordt er ook aan de nodige sightseeing gedaan. Kortom, het wordt een prachtige sportieve en toeristische belevenis. Iedereen keert dan ook moe, maar meer dan voldaan huiswaarts.
Dames:  2e Nationale.
Trainer-coach: Jan Van der Sande.
Ploeg: Gilberte Maes, Jenny Meel, Annemie Janssens, Janine Janssens, Yvonne Post, Erna Truyens, Evelyne Van Alphen, Mariette Roekens, Gilberte Kerremans, Denise Mergeay, Monique Cordemans, Gina Van der Sande (dochter van Jan). Rangschikking mij onbekend.
1972-1973:  2e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans.
Nieuwe sponsor: Lamot.
Verlaten de club: Mc Millan, Williams en Bourguignon (Bavi Vilvoorde).
Komen de club versterken: Dave Bell en Fons De Jongh. Nu in 2e afdeling: 5e plaats met 25 punten na enkele zeer nipte nederlagen.
Ploeg: Dave Bell, Moortgat, Steenmans, Ibens, Haleyt, Mollekens, Vervaeck, De Jongh, Wernaers, Delporte, Luc Van den Broeck, Willy Kerckhove.
Ik herinner me nog zeer goed dat we met enkele bestuursleden op 30 augustus 1972 Dave Bell installeerden in zijn appartement in de Bleekstraat. Die avond stond de “Schellekenstoren” van de Sint-Romboutskathedraal in brand en vanuit dat appartement hadden wij daar een geweldig zicht op. Dave zei toen laconiek dat Mechelen blijkbaar wel een stad was waar wat te beleven viel.
Jan Bourguignon verlaat ons, maar geeft het basketten nog niet op: hij speelt nog vier seizoenen bij Bavi Vilvoorde in 1e nationale, dan twee seizoenen bij Berkenhof in 2e provinciale en tot slot één seizoen bij Midi in 1e provinciale. Op 41-jarige leeftijd houdt hij het competitiebasket voor bekeken. Voorwaar een schitterende basketballoopbaan voor deze geweldige speler, collega en vriend, die voor Pitzemburg heel veel heeft betekend en ons nog regelmatig komt aanmoedigen.
Dave Bell: Amerikaan, ° 03/07/1950-203cm. Hij is afkomstig van Philadelphia en studeert  aan de Hofstra-Universiteit in New-York waar hij basisspeler is in het basketteam.
Jan Van der Sande debuteert als scheidsrechter in de hoogste afdeling. Zonder te willen mouw- vegen vind ik oprecht dat hij met Gust Mariën één van de beste scheidsrechterduo’s vormt die ik ooit op Belgische basketbalvelden aan het werk gezien heb. Samen met Jos Van de Cruys (V) wint Jan terecht tweemaal de “Gouden Fluit” als beste Belgische basketbalscheidsrechter.
Op 27 december 1972 overlijdt zeer onverwacht op 45-jarige leeftijd onze voorzitter Fernand Van de Werf. De avond ervoor had hij nog een bestuursvergadering in goede banen geleid, waar ik  bij was. Hij is oud-leerling van het Atheneum, medestichter van onze basketclub in 1949, speler, coach, bestuurslid, jarenlang voorzitter, lid van het Sportcomité Provincie Antwerpen en later lid van het nationaal bestuur van de Koninklijke Basketbalbond. De beheerraad stelt unaniem de heer Georges Vanhuynegem aan als nieuwe voorzitter.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Jan Van der Sande.
Ploeg: Monique Cordemans, Erna Truyens, Yvonne Post, Gilberte Maes, Jenny Burgos, Gina Van der Sande, Denise Mergeay, Evelyne Van Alphen, Annemie en Janine Janssens.
Denise Mergeay en Jenny Burgos spelen geen volledig seizoen: de ooievaar is op komst !
Denise bevalt van een flinke dochter Britt (die later zelf in de 1e damesploeg zal spelen)
en Jenny krijgt een even flinke dochter: Cindy.
Rangschikking: 8e op 12.
1973-1974:  2e Nationale.
Trainer-coach Louis Ceulemans geeft zijn ontslag in februari 1974 en wordt vervangen door Fons Renders.
Dave Bell wordt vervangen door Herb Packer. Ibens voor één jaar naar Racing White, na negen jaar Pitzemburg. Van Oeckelen en Eddy Cautaert keren terug. Sponsor: Lamot.
Ploeg: Packer, Moortgat, Steenmans, Haleyt, Mollekens, Vervaeck, Wernaers, Delporte, Van Oeckelen, Willy Kerckhove, Francis Neutiens, Eddy Cautaert, Taffy Van den Broeck.
9e plaats met 20 punten.
Onze Amerikaanse aanwinst, Herb Packer is een stevige, degelijke speler van 1,94m.
De eerste drie oefenwedstrijden scoort hij 102 punten met een meer dan degelijk shotpercentage. Hij wordt in laatste instantie aangeworven om de vertrekkende Dave Bell te vervangen.
De Belgische Basketbalbond laat maar één buitenlander meer toe. Gevolg: enkele spelers waaronder Corky Bell en Vic Dheil worden vlug Belg, en spelen zelfs mee in de Nationale Ploeg.
Verlaten ons: Luc Van den Broeck (naar Racing Tennis waar hij zijn boezemvriend John Eeckeleers zal terugvinden), Ibens (Racing), Leo Meyers, Hugo Somers, Bob Janssens en Ghislain Roekaerts.
Fons Renders, ex-trainer-coach van Bus Lier, samen met de Amerikaan John Lesher, is een van de meest bekwame mensen die ik ooit in het basketbal als trainer-coach aan het werk heb gezien: op alle gebied een formidabele basketbalkennis, op trainingen en wedstrijden zeer consequent en streng maar rechtvaardig. Hij is zelf een goed basketspeler geweest en kan voordoen hoe het moet. In de gewone omgang is hij een zeer aimabel man, levensgenieter en notoir basketkenner die alles kan relativeren en over een grote dosis humor beschikt. Ik denk echt nog zeer dikwijls terug aan deze echt bijzondere man en zie hem jaarlijks na zijn verhuis naar Wenduine. (zie 2007/2008).
In april 2012 ziet Fons zijn goede vriend John Lesher terug. Deze komt een paar dagen naar Lier om samen met oud-spelers en oud-bestuursleden van Bus Lier ontvangen en gehuldigd te worden op het Stadhuis als verdienstelijke Lierenaar of moeten we zeggen “ex-Lierenaar”.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Jan Van der Sande.
Kern: de vaste waarden: Janine Janssens, Denise Mergaey, Yvette Geeraerts (speelt in het seizoen 2007-2008 nog altijd in de 1e ploeg van B.C.Elewijt!) , Gilberte Maes, Evelyne Van Alphen (nicht van latere damescoach Piet Vankerckhoven) en Monique Cordemans.
Yvonne Post en Erna Truyens besluiten definitief te stoppen met basketten.
Jenny Burgos is opnieuw in verwachting en Annemie Janssens speelt slechts sporadisch mee, ze wil alles zetten op haar laatste jaar aan de universiteit.
Eindstand: 6e met 26 punten.ber 1973 overlijdt totaal onverwacht na een eerder banale operatie Annemie Geeraerts, de zus van Yvette. Zij is nauwelijks 14 jaar oud, een echte belofte en ze stond op de drempel van een mooie basketcarrière.
Op 17 januari 1974 wordt dan totaal onverwacht Roger d’Hoogh uit ons midden gerukt.
Hij is nauwelijks 53 jaar, jarenlang bestuurslid en penningmeester met ongekende zorg, correctheid en punctualiteit. Het heengaan van deze “gentleman” is het zoveelste groot verlies.
 
Terug naar de roots:
Schoolbasket. Schooljaar 1973-1974 hebben we weer, zoals in 1972 een zeer goede basketploeg in ons Pitzemburg Atheneum. Coach: Miel Robbens, assistant-coach: Oscar Verhaege.
Kern: Kurt Mollekens, Frank Van den Eynde, Etienne Plettinckx, Jean-Pierre Faes, Eric Moons, Marc Verboom, Frank Van Herteryck, Walter Troch, Eddy Verreth (vader van onze ex-Pitzemburg B-speler) en Stefaan Gysen.
In de Interscholencompetitie is Pitzemburg provinciaal en nationaal kampioen van de Rijksscholen. Tegen het Vrij Technisch Instituut Borgerhout wordt gespeeld voor de titel van kampioen van het Nederlandstalig landsgedeelte. We verliezen met twee punten. Een week later zijn er de Belgische finales in het “Palais des Expositions” in Namen. Met de bus trekken we er naartoe, studieprefect Crols op kop: coaches, spelers, een schare supporters en ikzelf uiteraard.
De eerste twee van het Nederlandstalig landsgedeelte spelen diagonaal tegen de eerste twee van het Franstalig landsgedeelte. De Pitzemburgploeg verslaat in de halve finale Soignies, de beste Waalse ploeg. Borgerhout wint van Montegnée, de tweede beste Waalse ploeg.
Dus is de grote finale een heruitgave van Pitzemburg – V.T.I. Borgerhout. Het is een zenuw-slopende, spannende maar sportieve wedstrijd, met beide ploegen beurtelings aan de leiding.
Onder impuls van Mollekens (28p.) en Van den Eynde (29p.) kunnen we op het einde een kleine kloof maken. Ondanks een ultieme en wanhopige pressing van Borgerhout houden we het hoofd koel en winnen we met 81-79 ! Grote ambiance achteraf. We mogen ook naar het 4e ISF Wereld- tornooi Basketbal voor schoolploegen in Barcelona.
Naar Barcelona gaat Kurt Mollekens niet mee, hij moet met de nationale juniors naar Israël.
De algemene teneur is dat zijn afwezigheid ons een tweetal plaatsen in de eindrangschikking kost, maar dit terzijde. Het tornooi loopt van 1 tot 6 april 1974 in Barcelona, maar onze eerste reeks spelen we in het prestigieuze La Salle College in Badalona. Over de tegenstrevers en de uitslagen bestaat geen eensgezindheid, niemand van de begeleiders of spelers weet het nog exact. We zouden eerst gelijk gespeeld hebben tegen Luxemburg (Lycée des Garçons, Luxembourg-Ville) 73-73 en wonnen dan (waarschijnlijk) tegen Denemarken, maar verliezen met 29 punten tegen de grote favoriet Joegoslavië (Gimnazija Vladimir Nazor uit Zadar).
Desondanks mogen we naar de tweede ronde die gespeeld wordt in de zaal van B.C. Badalona.
Er wordt nog tweemaal gespeeld maar tegen wie en met welke uitslag ? De meningen zijn verdeeld, niemand kan het zich nog met zekerheid herinneren. Alleszins eindigen we 7e, 8e of 9e. Dat is uiteraard een geweldige prestatie zonder Kurt.
De grote finale gaat tussen Spanje en Joegoslavië, en het thuisland wint.
Er wordt ook aan sightseeing gedaan, vooral de bars worden druk bezocht en de sangria vloeit rijkelijk! Zoals twee jaar eerder keert iedereen moe maar meer dan voldaan huiswaarts. Later ontvangen we ook nog de Trofee van Sportverdienste van de Stad Mechelen. We delen die onder-scheiding met biljarter Raymond Ceulemans en Racing Mechelen Basket.
Verschillende jaren daarna nemen we deel aan een internationaal scholentornooi in Den Helder.
Wat dat schoolbasketbal van spelers tussen 16 en 19 jaar betreft: er wordt daar blijkbaar heel wat gefraudeerd. Sommige spelers vertellen me later dat ze soms de indruk hadden tegen legerploegen te spelen. Het is duidelijk, zoals ook in 1972, dat veel “schoolploegen” zich versterkt hebben met nationale juniors of andere heel goede jeugdspelers uit nationale selecties. Vooral de Oostbloklanden blinken daar in uit en er is geen enkele controle op.
Zelf ben ik indertijd achter een poging tot bedrog van een Limburgse Sporthumaniora gekomen.
Een leerling, een zeer goed speler die echter te oud was om mogen meedoen, vervalste op zijn (oud model) identiteitskaart doodgewoon zijn geboortedatum met zwarte viltstift ! En dat met goedkeuring van zijn basketballeraar.
Die man werd ernstig onder handen genomen en uitgesloten voor alle schoolcompetities. En dat voor een Sporthumaniora die sportiviteit onder al zijn vormen hoog in het vaandel zou moeten voeren. Maar ja, we moeten ons al lang niet te veel illusies maken over het naleven van de Olympische gedachte.
Na 1974 hebben we nog een goede schoolploeg met o.a. Danny Van den Enden, Walter Nackaerts, Hans Carleer en Chris Troniseck. Danny woont nu al vele jaren in Bangkok, doet daar zaken en is er gehuwd met een plaatselijke schone. Sinds ook zijn vader overleden is, zie ik hem niet meer in Mechelen, wat vroeger al wel eens het geval was. Ik verneem zojuist (24/01/2005) dat hij even terug in zijn geboortestad is.
Walter speelt in 2006 als flinke veertiger nog altijd in de 1e ploeg van B.C. Bonheiden. Chris Troniseck is later (2009) succesvol jeugdtrainer-coach bij onze club.
Op woensdag 14/02/79 verliezen we de provinciale finale tegen Sito Mechelen. Onze ploeg: Peter Depuydt, Jo Van Dessel, Stephane Van den Eede, Eddy Goovaerts, Rudi Devis, Raoul Zwaan, Ronny Cornelis en Patrick Van Hoey.
In de jaren tachtig hebben we weer een goede ploeg met o.a. Patrick Heinderson en Dirk De Winné. Zij worden provinciaal kampioen. Dirk wordt later even jeugdtrainer bij Pitzemburg.
Daarna verwatert de schoolsport en na de pensionering van de onvergetelijke en nu al legendarische studieprefect Crols op 01/01/1986 is het helemaal gedaan. Tot september 2004: leraar L.O. Jan Lens tracht het schoolvoetbal nieuw leven in te blazen en Fred Vancronenburg start het schoolbasketbal weer op. Op woensdag 12/01/2005 worden de kadetten (met o.m. Nick Mollekens … inderdaad zoon van) provinciaal basketbalkampioen.
1974-1975:  2e Nationale.
Trainer-coach: Fons Renders.
Sponsor: Lamot.
Weer een serieuze aderlating: Steenmans (inactief), Haleyt (stopt definitief met basket) en Gibbe Ibens (definitief naar Racing Mechelen).
Ploeg: Dave Bell (opnieuw), Delporte, Mollekens, Moortgat, Wernaers, Van Oeckelen, Vervaeck, Bosmans, Kerckhove, Janssens, Neutiens en Oppers.
Beste seizoen in 2e afdeling tot hiertoe: 4e plaats met 26 punten en onverslagen op eigen terrein.
Enkele onvoorstelbare nederlagen op verplaatsing kosten ons de promotie naar 1e nationale.
Dames:  2e Nationale.
Coach: Jan Van der Sande.
Eindstand: 2e, samen met Waterloo. Een testwedstrijd in Aalst om eventueel te promoveren naar 1e nationale wordt echter verloren.
In de Belgische Beker stunten de dames. Ze bereiken de finale en spelen in de Simonetzaal in Brussel tegen de Belgische kampioen: Le Logis.
Het klasseverschil, samen met het feit dat onze dames verraden worden door de zenuwen, komt tot uiting in de eindstand: 96-53(+5).
Alleszins een prachtig seizoen van: Jenny Burgos, Rita De Fruyt, Yvette Geeraerts, Evelyne Van Alphen, Annemie Janssens, Janine Janssens, Denise Mergeay, Monique Cordemans, Erna Truyens (terug), Gilberte Maes en Hilde Schoeters.
Wetenswaardigheid: daar Le Logis Belgisch kampioen is en ook winnaar van de Belgische beker, mogen de Pitzemburgdames als verliezend finalist in de BVB, deelnemen aan de toenmalige Europese beker voor bekerwinnaars, bekend als de Ronchetti-cup. De eerste wedstrijd is tegen Moskou of Riga. Om allerlei redenen kan Pitzemburg echter niet deelnemen, en dat is misschien maar beter zo.
Intussen krijgen Miel Robbens en echtgenote Gilberte Kerremans (oud-speelster) een beloftevolle jeugdploeg in handen. Jongedames van miniem tot scholier vormen de scholierenploeg die allerlei titels behaalt maar tweemaal tegen Amical Gent de nationale titel mist.
Youngsters Patricia Van Doren, Yvette Geeraerts, de zussen Christel en Martine De Smet (dochters van Jan en Martha), Clara Gysen, Greet Vanderwaeren, Karin Van Loock en Carine Mayinckx winnen voor Pitzemburg allerlei trofeeën in de zomerkampen van het Brugse “Ter Groene Poorte”, toen de bakermat van het Belgisch jeugdbasket onder de kundige leiding van het toenmalig basketmonument René Mol, tevens trainer-coach van de nationale heren- en damesploeg.
Op 7 mei 1975 weer een overlijden: na een T-Dansant georganiseerd door onze damesploeg verongelukt de jeugdbelofte Herwig Dickmeis met zijn bromfiets, op amper een hondertal meter van zijn ouderlijk huis.
1975-1976:  2e Nationale.
Trainer-coach: Fons Renders.
Lamot laat het afweten als sponsor.
Op 1 september 1975 is er de officiële opening van een eigen clublokaal “’t Pitske”. Een oud café van brouwerij Chevalier Marin op de Winketkaai. Het wordt door bestuursleden, spelers, suppor-ters en sympathisanten helemaal opgeknapt. Hier zullen gedurende 18 jaar, tot 1993, heel wat activiteiten plaatsvinden. Gewoon wat drinken na wedstrijden of trainingen, vergaderingen, recepties, eetavonden en feestjes allerhande, de jaarlijkse quiz, carnavalbals, kaartavonden, sinterklaasfeestjes, communiefeesten, karaokeavonden, tafeltennistornooien, sjoelbakcompetities, je kan het zo gek niet bedenken, zelfs een Tupperwareavond (21/11/1984).
Over de activiteiten en festiviteiten in dit clublokaal alleen al kan  een boek worden geschreven.
Na een matig seizoen (slechts vijf overwinningen): 9e op 11.
Komen: Jerry Bellotti, een nieuwe Amerikaan (afkomstig van Oregon maar speelde bij de University of Santa Clara, Californië)) en Frank Van den Eynde (Racing).
Gaan: Theo Van Oeckelen (Luchtbal), John Eeckeleers (definitief Racing Tennis).
Ploeg: Mollekens, Moortgat, Wernaers, Delporte, Kerkhove, Frank Van den Eynde, Bosmans, Jerry Bellotti en Bob Janssens (broer van Jeannine en Annemie).
Paul Vervaeck vertrekt naar Racing Jette. Hij zal nog in verschillende clubs spelen vooraleer hij naar Pitzemburg terugkeert (84-85).
Nieuw reglement in 1e afdeling: na de normale competitie (22 wedstrijden) spelen de eerste acht clubs een eindronde maar de behaalde punten in de eerste cyclus tellen niet meer mee!
Wel zijn er opnieuw twee buitenlanders toegelaten.
Dames: 2e Nationale.
Coach: Louis Casteels.
Kern: Jenny Burgos, Evelyne Van Alphen, Yvette Geeraerts, Denise Mergaey, Janine Janssens, Monique Cordemans en Patricia Van Doren (nog kadet).
Serieuze aderlating: alhoewel Rita De Fruyt in Mechelen woont, eist Blankenberge, haar oorspron-kelijke club, haar weer op!
In de terugronde verschijnt miniem Christel De Smet (14j.) in de dameskern.
Eindstand: 7e met 22 punten.
Op 23 maart 1976 wordt de “Verstandhouding van Mechelse Provinciale Basketbalclubs” opgericht. Er wordt gestart met zeven leden. In november 1979 verandert de naam in: “ Verstandhouding van Mechelse Basketbalclubs” zodat ook “Nationalen” lid kunnen worden. In begin 1981 zijn de leden: All Sport, Battel, Bayens Stars, Centrumblad, Dijletrotters, Hojé, Maes Pils, Pitzem-burg, R.L.S., Scheppers, Sint-Katelijne-Waver en Telstar.
1976-1977:  2e Nationale.
Trainer-coach: Fons Renders.
Kern: Kurt Mollekens, Rudi Moortgat, Chris Delporte, Roger Wernaers, Bob Janssens, Willy Kerckhove, Walter Bosmans, Eddy Casteels en Johnny Fosté.
Van in het seizoenbegin rommelt het een beetje in het team, er zijn wat wrijvingen met het bestuur en Delporte, Mollekens en Moortgat. In het begin van het seizoen beslist JVDS op zijn eentje vlak voor het begin van een wedstrijd dat Mollekens en Moortgat zich niet moeten omkleden en uit de ploeg verwijderd worden. Reden: ze zouden te veel “met mekaar spelen” wat nefast zou zijn voor het ploegspel. Nooit iets van gemerkt, maar men vindt altijd wel een stok om de hond te slaan. Als ik ’s avonds de voorzitter (G.Vanhuynegem) bel, die met vakantie is in Menton, krijg ik te horen dat hij het zich allemaal niet erg aantrekt. Ik vind het kras dat zoiets kan gebeuren als solo-act, door één persoon op eigen houtje, zonder rekening te houden met de mening van andere bestuursleden of een stemming. Ik geef dan ook consequent onmiddellijk mijn ontslag uit het bestuur en de beheerraad.
Enkele dagen later verschijnt er in de pers het bericht: "Het bestuur van Pitzemburg heeft de spelers Moortgat en Mollekens geschorst voor een periode van een jaar, dit wegens hun onverschillige houding op training en hun herhaalde kritiek op het clubbestuur".
We eindigen op een 8e plaats op slechts 10 ploegen.
Beide geschorste spelers zullen nog een prachtige basketcarrière bijeenspelen: Rudi Moortgat speelt nog 11 jaar basketbal in 1e nationale: Sint-Truiden één jaar, Fleurus vier jaar, Macabbi twee jaar, Castors Braine vier jaar speler + één jaar manager.
Met Macabbi wint hij de Belgische beker en speelt hij Europees.
Tijdens het seizoen 80-81 bij Fleurus is hij de beste Belgische vrijworpnemer: 58/72 = 80,55% !
Kurt Mollekens speelt nog 18 jaar basketbal waarvan negen jaar in 1e nationale.
Ieper twee jaar, Fleurus drie jaar (daar speelt hij een tijd samen met Moortgat), Brugge één jaar, Willebroek drie jaar, Boom één jaar, terug Fleurus één jaar, Ternat vier jaar, en Berkenhof drie jaar. Als hij samen met Rudi Moortgat bij Fleurus speelt is de coach daar … Fons Renders. Ze spelen met hem zelfs Europees, tegen Izmir (Turkije). 
Jan Van der Sande ontvangt de “Gouden Fluit” als beste Belgische basketbalscheidsrechter.
Op het einde van het seizoen verlaat (in alle vriendschap) Fons Renders de club, zoals het was afgesproken: drie seizoenen en niet langer. Hij wordt terecht passend gevierd.
In het seizoen 77/78 zal hij stadsgenoot Racing coachen. Na één seizoen houdt hij het daar voor bekeken. De reden heeft hij me verteld maar zet ik liever niet op papier.
In maart winnen onze kadetten de Belgische Beker: Pitzemburg-Oxaco: 60-59.
Trainer-coach: Louis Casteels; spelers: Eddy Casteels, Danny Van den Enden, Johnny Fosté, Walter Nackaerts, Werner Schiets, Paul Segers, Patrick Sleeckx, Rudi Degrève, Mark Van de Kauter.
Op 24/04 winnen ze ook de Provinciale titel.
Dames: 2e Nationale.
Trainer-coach: Louis Casteels – assistent-coach: Ludo Pyis.
Kern: Jenny Burgos, Evelyne Van Alphen, Yvette Geeraerts, Denise Mergeay, Janine Janssens, Monique Cordemans, Patricia Van Doren plus de 190cm- rijzige kadet Carine Mayinckx.
Vijfde plaats met 22 punten.
1977-1978:  2e Nationale.
Coach: Louis Casteels (komt over van de dames).
Na de eerste competitiewedstrijd (die wordt verloren) neemt Louis Casteels ontslag.
Pitzemburg wil hem vervangen door Sam Buelens, reeds trainer-coach van de scholieren en de dames. Deze laatste is echter reeds in onderhandeling met Antwerpse waar hij trouwens naar toe gaat. Sooi Wouters neemt de coaching en trainingen over. De laatste zes wedstrijden van het seizoen is Carl De Meyer trainer-coach.
In: de Amerikaan Larry Hunt, Jaak Van der Veken (Racing Jette), Eddy Van de Voorde en Hans Carleer (terug van weggeweest).
Kern: Larry Hunt, Johnny Fosté, Jaak Van der Veken, Chris Delporte, Roger Wernaers, Patrick Grauwels, Hans Carleer, Eddy Van de Voorde, Willy Kerckhove, Walter Bosmans, Bob Janssens, Eddy Casteels.
Verlaten uiteraard de club: Mollekens en Moortgat.
Dames: 2e Nationale.
Coach: eerst Sam Buelens die na enkele wedstrijden vertrekt om een herenploeg te coachen. Hij wordt vervangen door Marc Koreman die in de loop van het seizoen nationaal damescoach wordt.
Kern: Christel De Smet, Evelyne Van Alphen, Denise Mergaey, Patricia Van Doren, Yvette Geeraerts, Monique Cordemans, Clara Gysen, Carine Mayinckx, Jenny Burgos en de kadetten: Martine De Smet, Karin Grauwels en Mieke Buelens (dochter van Sam),-allen 14 jaar.
Verlaten ons: Janine Janssens (Strombeek) en Annemie Janssens (Rubo Niel).
Eindstand: 4e plaats met 26 punten.
Op dinsdag 7 februari 1978, na een lange en slepende ziekte, overlijdt Ria Baeken (°1945).
Zij werkt ook op het stadhuis en wordt daar met het basketvirus besmet door Jan Van der Sande.
Jongeren en nieuwe leden kennen haar natuurlijk niet, maar ze begint met het typen van het club-blad, wordt bestuurslid en wordt op den duur in het ganse Belgische basketland vereenzelvigd met onze club. Zij is ongelooflijk actief, een echte duivel-doet-al: bestuurslid, werken voor de 1e ploeg, de jeugdafdeling en “’t Pitske”. Een groot verlies.
Vele jaren lang zullen we haar nog herdenken met een “Ria Baeken-memorial”.
1978-1979:  2e Nationale.
Coach: Georges Vael.
Kern: Roger Wernaers, Patrick Grauwels, Paul Segers, John Loridon, Paul Vos, Chris Delporte, Johnny Fosté, Danny Van den Enden, Paul Andries, Eddy Casteels, Walter Nackaerts, Hans Carleer, Willy Kerckhove.
Eindstand: een knappe 4e plaats met 32 punten.
Dit seizoen verliep tumultueus. Als gevolg van het decreet Declerck, decreet van de niet-betaalde sportman van 1975 hadden de clubs van 1e en 2e nationale afdeling een onderlinge regeling getroffen betreffende transfers. Wie zich daar niet aan hield was Racing Antwerpse in verband met de overgang van Hector en Pedro Vermeersch van Bus Fruit naar Antwerpen.
De clubs in 1e en 2e afdeling beslisten dan elke wedstrijd tegen Antwerpse forfair te geven.
Dat viel niet in goede aarde en bij gerechterlijk besluit konden deurwaarders wedstrijden stilleggen of niet laten beginnen, zelf meegemaakt. In een Kortgeding van de rechtbank van 1e aanleg van Antwerpen dd. 9/2/1979 werd beslist dat het opstellen van de broers Vermeersch door v.z.w. Racing Antwerpse Basketbalclub volkomen legaal was en men zich daar niet mocht tegen verzetten.  Deze zaak en het decreet Declerck heeft uiteraard niets te maken met het fameuze  Bosman-arrest van 15/12/1995.
Een paar passages uit dat "Kortgeding" wil ik u toch niet ontzeggen: "De bepalingen van het Decreet werden ingegeven door belangrijke billijkheidsoverwegingen."
Reeds in 1974 maakten kranten gewag van misbruiken begaan door scholen en instellingen die onder het mom van bevordering van de gezondheid van leerlingen en oud-leerlingen, spelertjes van elf-, twaalfjarige leeftijd recruteren, zoals de gebroeders VERMEERSCH, ze argeloos laten aansluiten bij verweerster zodat ze op latere leeftijd tot de pijnlijke vaststelling komen dat ze slechts naar een andere club hunner keuze kunnen overgaan, mits betaling van een belangrijke transferprijs als losgeld. Men noemde zulks destijds een koehandel met jeugdbasketballspelers die de keuze hadden zich te laten verkopen, zich te verhuren of de basketballmicrobe te laten afsterven.
Het is dus hoogst onrechtvaardig dat verweerster haar medewerking en morele steun zou verlenen aan de voortzetting van dergelijke kwalijke praktijken.
Men moet niet teveel nadruk leggen op de opofferingen in verband met jeugdzorg. De kosten van uitrusting en dergelijke worden in grote mate door de ouders zelf gedragen. De aanwezigheid van de jeugdige spelers is eenvoudig noodzakelijk om meestal de club toe te laten haar commercieel of publicitair doel te verwezenlijken en tussen de jonge spelertjes er enkele te ontdekken die boven de middelmaat uitsteken om ze aan de meest biedende af te staan.
Het is echter een feit dat de club aan de spelers de mogelijkheid biedt zijn talent en zijn hiermee gepaard gaande handelswaarde te ontwikkelen. De gewezen club lijdt een verlies door zijn vertrek.
De nieuwe doet een winst waarin de transfertspeler onbetwistbaar deelt.
Het Decreet verbiedt het betalen van een transfertprijs niet. Het ganse verschil ligt hierin dat de speler thans vrij mede beslist over de bepaling van de waarde en de aansluiting bij de nieuwe club.
Het belangrijkste probleem voor de gezondmaking van de basketballsport ligt dus in de billijke en vrije bepaling van deze transfertprijs, aangepast aan de nieuwe toestand die tot stand is gekomen door het Decreet.
Duidelijke taal, iedereen denkt er het zijne van.
Dames:  2e Nationale.
Kern: Patricia Van Doren, Denise Mergaey, Monique Cordemans, Clara Gysen, Evelyne Van Alphen, Yvette Geeraerts, Nadine Tierens, Carine Mayinckx, Karin Grauwels ( dochter van damesvoorzitter Fernand ), Christel De Smet, Linda Van der Sande (niet verwarren met Gina -zie 71/72).
Onze dames behalen een zeer verdienstelijke 3e plaats met 32 punten.
Christel De Smet wordt nationaal kadet met onder meer deelname aan het Europees Kampioen-schap in Cuenca (Spanje). Inmiddels is ze ook de eerste vrouwelijke Pitzemburgscheidsrechter en fluit ze samen met Armand de Keyzer de finale van de Beker van Antwerpen in Lier.
In 1979 bestaat de club 30 jaar.
Verspreid over het ganse jaar wordt een resem activiteiten georganiseerd: carnavalbal, Hard-rock TD, Paastornooi, Lotto-avond, tornooi Ria Baeken, veteranenwed-strijd, autorally, tornooi RLS, “pekenskermis”, toneelavond, quiz, bal en de uitgave van een jubileumboek (dat echter, voor zover ik het weet, nooit verschijnt).
De veteranenwedstrijden in het kader van “Pitz 30” lokken veel belangstelling.
Eerst is er de match Pitzemburg (+35) – Racing (+35): 87 - 60
Pitzemburg: coaches John Eeckeleers en Van den Dwey.
Spelers: Jan Van der Sande, Paul Govaert, René Vandenbergh, Dis Janssens, Albert Pluym, Jan Bourguignon, Julien Put en Gilbert Schoeters.
Racing: coach Staf Mariën.
Spelers: Jaak Maes, Fernand Grauwels, Achiel Grauwels, Maurice Lauwers, Jan Van Daele, Eddy Cautaert, Raymond Vanderwaeren en Robert Marchant.
De tweede wedstrijd: Pitzemburg 1969 – Racing 1969:  115 - 138
Pitzemburg: Theo Van Oeckelen, Robert Broeckaert, Gibbe Ibens, John Eeckeleers, Jan Bour-guignon, Robert Kerkhofs, Albert Pluym, Luc Van den Broeck, Carl De Meyer.
Racing: coach Charles Van Heester
Ploeg: Willy Steveniers, John Loridon, Theo Hillen, Lucien Michelet, Jean Jacobs, Jaak Van Thillo, Kamiel Dierckx, Robby Hendrickx, Louis Casteels.
1979-1980:  2e Nationale.
Coach: Georges Vael, assistent-coach: Ludo Vandermarken.
Sponsor: Nike.
Aanwinsten : Rick Katherman (Amerikaan) en Peter Depuydt.
Uit: Willy Kerckhove (Sint-Niklaas) en Hans Carleer (Bonheiden)
Kern: Chris Delporte, Patrick Grauwels, Roger Wernaers, Paul Andries, Jaak Van der Veken, Paul Segers, Johnny Fosté, Danny Van den Enden, Eddy Casteels, Werner Schiets, John Loridon, Rick Katherman, Peter Depuydt.
Na een zeer middelmatig seizoen: 8e op 13 met 22 punten.
Kampioen is Antwerpse, Blankenberge is laatste.
Na afloop van het seizoen moet Roger Wernaers stoppen met basketten: ernstige en pijnlijke artrose aan de heupen.
Roger tekende op 20 juli 1971 zijn aansluitingskaart bij Pitzemburg. Gedurende negen seizoenen is hij een fantastische clubspeler die vooral door zijn formidabel verdedigend werk onze club aan menige zege helpt.
Dames: 2e Nationale.
Coach: Marc Koreman.
Kern: (1e ploeg en reserven): Denise Mergeay, Monique Cordemans, Yvette Geeraerts, Evelyne Van Alphen, Linda Van der Sande, Patricia Van Doren, Nadine Tierens, Christel Van Landeghem
(komt van Mercurius), Karin Grauwels, Martine De Smet, Marleen Hulssens, Chantal Brussel-mans, Mieke Buelens, Karin Van Loock, Wendy Vandenbergh (dochter van René -zie 52/53).
Eindstand: 5e plaats met 30 punten.