De jaren 1960-1969

1960-1961:  3e Afdeling: kampioen! 1e met 36 punten en promotie naar 2e afdeling.
Dames: inactief.
1961-1962:  2e Afdeling: Pitzemburg behaalt een verdienstelijke 3e plaats na Cuesmes en Union.
Ploeg: Jan Bourguignon, René Vandenbergh(V), Mille Van der Veken, Marc Vanhoey(V), Jean Masui, Dis Janssens, Remi Haleyt, Jan Spruyt(V), Govaerts, Willot en Hernot.
Dames:  spelen ook dit seizoen geen competitie.
1962-1963:  2e Afdeling: weer 3e achter Perron Luik en Vilvoorde.
Trainer: Van den Dwey, coach: Jan Van der Sande
Jan zal coach blijven tot de komst van Louis Ceulemans (65-66).
Exacte samenstelling van de ploeg mij onbekend.
Op 1 juli wordt ons lokaal: Café Welkom (bij Cécile).
Café “Welkom” was reeds jaren voordien het lokaal van Pitzemburg. Het had wel een andere naam: “Café Albert”, en andere uitbaters: Jeanne Fosté (zus van Swa en Dore Fosté) en Staf Van Buggenhout. Zoon Julien speelt handbal bij “Malinois” en basket bij Excelsior Pitzemburg (zie verder).
Er speelt ook een “satellietploeg”: Excelsior Pitzemburg (apart stamnummer) in 3e, 2e en 1e provinciale (4e provinciale bestaat nog niet). Zij doen het niet slecht en zijn voornamelijk samengesteld uit spelers van de (goede) reservenploeg. Enkele namen die ons nog bekend in de oren klinken: Jos Nys, Miel Robbens, Julien Van den Broeck (V), Raymond Vanderwaeren, Sooi Wouters (V 21/05/2007), Carl De Becker (V 1989), Guy Leyers, Julien Van Buggenhout, de broers Brouwers, Julien Put (V), Jean Willems, André Gullentops, Renckens, Roger Mergaerts en Christiaens. Ik twijfel er niet aan dat deze lijst onvolledig is. Coaches: Jan Bogaerts, Sooi Wouters (V), Roger Mergaerts, Swa Fosté (V), Wim Cluytens (V)-(ook speler)-waarschijnlijk een onvolledige spelers- en coacheslijst.
De verplaatsingen worden gedaan met de legendarische VW-bus van de al even legendarische Swatje Goeyers (V). Exacte begin-en einddatum vind ik nergens, ook oud-spelers weten het niet zeker of spreken mekaar tegen.
Uit oude clubbladen meen ik op te maken dat Excelsior startte in het seizoen 1959-1960.
Wim Cluytens vertelt me dat ze slechts drie of maximum vier seizoenen bestaan hebben.
De laatste wedstrijd van het kampioenschap in 1e provinciale is beslissend: Excelsior moet winnen om te promoveren naar 4e nationale (de 1e ploeg speelde toen in 3e nationale).
Wint de tegenstrever, Haantjes Antwerpen, dan degradeert deze ploeg niet naar 2e provinciale.
Kan u het zich inbeelden in de jaren zestig: twee ploegen van dezelfde familie in nationale !
Excelsior Pitzemburg verliest.
Scheidsrechter: Jan Van der Sande.
Wim Cluytens is ook iemand van wie het leven beheerst wordt door het basketbal. Jeugdspeler bij Pitzemburg, speler bij Excelsior en later vele jaren trainer-coach bij allerlei ploegen in alle reeksen, o.a. Castors Braine, Rubo Niel en verschillende ploegen uit het Mechelse. Ook assistent-coach van Giovanni Bozzi bij de nationale beloften -22j. Lesgever (trainerscursussen), auteur van 4 boeken over basketbal en schrijver van honderden artikels in binnen- en buitenlandse basketmagazines, (allemaal over technische en tactische onderwerpen), jeugdcoördinator en organisator van clinics.
Hij is vijf jaar voorzitter van de BBCA (Belgian Basketbalcoaches Association) maar wegens gezondheidsredenen legt hij zijn mandaat neer op 2 juni 2012. Raymond Van Eeckhout is ondervoorzitter maar stelt zijn kandidatuur niet om Wim op te volgen: hij heeft andere prioriteiten.
Nochtans geeft Wim de moed niet op, want hij schrijft nog altijd voor het BBCA-blad “Rebound” en hij wil ook nog altijd (als zijn gezondheid het enigzins toelaat) specialisatiecursussen geven: shot en/of center aan jeugd en seniors. Zo ver komt het echter niet.
Waarlijk een geslaagde en welgevulde basketbalcarrière die veel te vroeg eindigt.
Na Jan Bourguignon, Jean Masui en Remi Haleyt heeft onze club zijn vijfde internationale speler.
Eddy Cautaert maakt deel uit van de Nationale Militaire Basketploeg.
Dames:  4e Afdeling C: zij worden 6e op 11 ploegen met 21 punten.
Trainer: Jos Nys – Coach: Jan Spruyt.
Speelsters: Gilberte Kerremans, M.Beckers, Lea Muyldermans, Suzanne Thues, Nicole Jacobs, Annie Lambrechts, Marina Steyaert, Annie De Prins, Jeannine Schoeters, Monnoyer, Magda Secretin.
1963-1964:  2e Nationale.
Eindelijk gelukt: 2e plaats achter Standard Luik en promotie naar 1e Nationale!
Trainer: Van den Dwey - coach: Jan Van der Sande.
De spelers die het doen: Bourguignon, Janssens, Haleyt, John Eeckeleers (V 06/08/2002), Vandenbergh, Van der Veken, Spruyt, Van de Weyer, en vier transfers: Eddy Cautaert, Willy Desmedt, Marcel Rottiers en Albert Pluym.
Jan Bourguignon, indertijd mijn collega, zegt me dat hij waarschijnlijk de stap naar 1e nationale niet zal wagen. Hij denkt dat hij daar te licht zal uitvallen. Van bescheidenheid gesproken: Jan zal in 1e nationale nog vele jaren een van de beste Belgische basketbalspelers zijn.
Zondag 23 juni is een grote dag voor het Mechels basketbal. In de voormiddag worden vier Mechelse basketclubs op het Stadhuis ontvangen en gelauwerd: Pitzemburg, Racing, Battel en Venak. Drie van de vier promoveren en één wint de "Beker van België".
Dames: 4e Afdeling; ook zij promoveren, van 4e naar 3e afdeling. De speelsters die daar voor zorgen: Nicole Jacobs, Lea Muyldermans, Annie De Prins, Gilberte Kerremans (echtgenote van Miel Robbens),  Jeannine Schoeters, Agnès Lambrechts, Micheline Beckers en Marina Steyaert (dochter van Cesar-zie het eerste seizoen).
Dit alles wordt uitgebreid gevierd: op 25/04/64 met een receptie bij de firma Renglet (van onze sponsor Stock), gevolgd door een surprise-party bij dhr. en mevr. Cautaert, en op 02/05/64 een receptie van “Stock” in de Oude Stadsfeestzaal, gevolgd door een geweldige en eindeloze “promotienacht” waar ik (en ik niet alleen) nog steeds met veel plezier aan terugdenk.
Dames: Geen info, alleen enkele namen van speelsters: Kerremans, Muyldermans, Steyaert, Lambrechts, Schoeters, Beckers, De Prins.
1964-1965:  1e Nationale.

Trainer: Van den Dwey- Coach: Jan Van der Sande.

Transfers:”Gibbe” Ibens en Oliver Howell.
8e plaats op 12 met 16 punten; vier wedstrijden worden verloren met 2 punten, waaronder 3 thuis !
Ploeg: Cautaert, Bourguignon, Janssens, Ibens, Haleyt, Howell, Spruyt, De Meyer, Eeckeleers, Rottiers en Pluym. Carl De Meyer (echtgenoot van Denise Mergay) en John Eeckeleers zijn neven.
In de Beker van België verliezen we in halve finale van stadsgenoot Racing met 65-89 (zonder de gekwetste Ibens).
Ons fanionteam neemt in 64-65 ook deel aan het befaamde tornooi in Amsterdam met als gastspeler Ger Kok. Wij spelen de finale en verliezen deze tegen de Universiteitsploeg van Alaska.
Dames:  3e Afdeling: behoud. Namen van speelsters: Lea Muyldermans, Jeannine Schoeters,Terry Schuermans, Micheline Beckers, Gilberte Kerremans, Annie De Prins, Van Kasegem, Beckers en een nieuw gezicht: Denise Mergeay.
Datzelfde seizoen worden onze scholieren kampioen: Carl De Meyer, J.P. Van der Zanden, Hubert Van der Zanden, Jan Adelaere, Guido Frans, Gilbert Coppens, Staf Poels, Robert Schuermans, Paul Van Rompaey, Eddy Op de Beeck, Jozef Dumon en Eddy Verheyen.
1965-1966:  1e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans (nieuw).
Andere aanwinsten:  Theo Van Oeckelen (Adlers) en Mertens (Bob Danny’s).
Verlaten de club: Marcel Rottiers (Beveren) en Willy Desmedt (Hermes).
Behoud in 1e: 9e op 12 met 15 punten.
Ploeg: Bourguignon, Ibens, Cautaert, Janssens, Haleyt, Van Oeckelen, Mertens, Van de Weyer, Carl de Meyer, John Eeckeleers.
Wat er met Albert Pluym gebeurt, weet ik niet. Waarschijnlijk verlaat ook hij de club maar daar wordt nergens gewag van gemaakt.
Pitzemburg wint het kersttornooi van Battel.
Bij onze miniemen, pupillen en kadetten vinden we enkele veelbelovende namen: Nason(V), Wittocx, Harzé, Bijloos, Leo Meyers (V 04/08/2002), Somers, Roeckaerts (V 1981), Verheyen, Barber.
Het leven van onze nieuwe coach: Louis Ceulemans leest ook als een boek. Geboren in de Seefhoek voelde hij zich van jongsaf aangetrokken tot de bokssport. Vanaf zijn 16 jaar mocht hij kampen leveren onder de naam "Luis Charles". Hij werd kampioen bij de liefhebbers, bij het leger en werd ook provinciaal kampioen. Leverde 96 kampen en verloor er slechts zeven! Ondertussen was hij beginnend journalist en zag meer beroepstoekomst in het basketbal. Hij sticht in 1948 met enkel vrienden de club 'Fellows", waar hij zelf speelt. Speelt dan bij Pinguins, terug Fellows en wordt speler-trainer bij Lierse, nadien Oxaco.
Volgens zijn eigen woorden: "Pitzemburg is mijn eerste grote club".
Dames: 3e Afdeling: ze doen het minder goed, ze eindigen als laatste met nul punten.
Enkele beloftevolle krachten komen de ploeg versterken: Terry Schueremans, Jenny Meel (de toekomstige moeder van Paul Verhavert -zie 96/97 en Ellen Verhavert -zie 91/92) en de zussen Annemie en Janine Janssens (V ).
Terry Schueremans was in haar jonge jaren één van de beste Belgische atleten. Zo werd ze o.a. nationaal kampioen op de 100m in ‘61,’63 en ’64; op de 200m in ‘62 en ’63 en in de vijfkamp in ‘62. Zij verwierf 29 selecties voor de nationale atletiekploeg en in 1965 kreeg zij van de K.B.A.B. de “Feminaprijs”, wat men nu de “Gouden Spike” noemt.
Zij zal later, als tweede Pitzemburger na Raymond Rombout (zie 1981-1982), de VTM-quiz “De vraag van 1 miljoen” winnen met als onderwerp: “Voetbalclub Racing Mechelen ”.
1966-1967:  1e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans.
Ploeg: Bourguignon, Ibens, Van Oeckelen, Haleyt, Cautaert, Eeckeleers, Dis Janssens, John Knops.
9e op 12: acht overwinningen, dertien nederlagen, één drawn. Racing werd kampioen met één verliesmatch,
Royal IV 2e, Brabo 11e en Gilly 12e en laatste.
Op 2 maart 1967 overlijdt de 18-jarige Jozef Dumon, een zeer zeer ijverig iemand, ondanks zijn jonge leeftijd. Hij was jeugdtrainer, jeugdcoach, aspirant-scheidsrechter en bestuurslid.
We verlaten ook ”Café Welkom” en hebben een nieuw clublokaal: het bekende en beruchte “Café Fregat” in de Hanswijkstraat.
Dames:  3e  Nationale afdeling.
Trainer: Miel Robbens - coach: Jos Nys.
6e op tien ploegen met 15 punten. Diepenbeek kampioen.
Ploeg: Jenny Meel, Jenny Burgos, Janine Janssens, Annemie Janssens, Henderickx, Denise
Mergaey, Gilberte Kerremans  en Lea Muyldermans (echtgenote van Georges Dupon, bestuurslid).
1967-1968:  1e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans.
Een seizoen om nooit te vergeten ! Aanwinsten: Kerkhofs (Hasselt) en Van Oevelen (Racing Mechelen). Verlaten de club: Cautaert (Bus Lier), Dis Janssens (Bornem), John Knops en Jan Spruyt (Venak), Georges Van de Weyer en Staf Poels (Blue Stars).
De ploeg: Bourguignon, Ibens, Van Oeckelen, Van Oevelen, Eeckeleers, Haleyt, Kerkhofs, Carl De Meyer, Ghislain Roeckaerts en Eddy Verheyen.
We behalen een 5e plaats met 22 punten. Standard ( met Korac ) wordt kampioen. We lijden slechts één thuisnederlaag (tegen het ongenaakbare Standard ). Ibens wordt de beste Belgische schutter: 638 punten. Een gemiddelde van 29 punten per wedstrijd !
Op zondag 19 november 1967 gebeurt het dan in de groentehal: Pitzemburg – Racing: 90-88.
Op enkele seconden voor het einde, bij een 88-88 stand, maakt Steveniers een vrijwillige en onnodige fout op Ibens.
Gibbe werpt natuurlijk de twee vrijworpen feilloos binnen en de ongenaakbare vedetten zijn verslagen.
Een oververdiende overwinning. De positieve perscommentaren liegen er niet om: “Keizerlijke fout op kroonprins”. “Racing Mechelen met al zijn vedetten: Van Kersschaever, Bustion,Loridon, Dierckx, Steveniers, Clarck, Hillen, Michelet en Jacobs geveld door 2 vrijworpen van Ibens op 5 seconden voor tijd”. “Theo, de Mechelse Vankers”. “Jan Bourguignon met ijskoude maar rake afstandworpen; rustig, zelfzeker en sober naar het voorbeeld van zijn club”. “Pitzemburg bewees dat vijf  kameraden als ploeg meer kunnen bereiken dan een verzameling vedetten”. “Eeckeleers als meester-verdediger”. “Ibens in een nooit geziene forme”. “Haleyt afwerkend tegen 50%”. “Louis Ceulemans had zijn voorbereidend werk goed gedaan”. ”Kerkhofs volwaardige 6e man” enz.
Er is bij Racing ook een onbegrijpelijk slechte coaching van Eddy Verswijvel, die dan ook nog, zoals Jan Bourguignon me ooit vertelde, het grootste gedeelte van de match een hoogoplopende ruzie heeft met Willy Steveniers. Maar dat doet niets af aan onze verdiende overwinning. Tevens tekent Eddy Verswijvel voorbehoud aan na de wedstrijd, volgens hem is er een probleem geweest met de (toenmalige) 30-secondenregel. Later wordt zijn klacht door de Belgische Basketbalbond onontvankelijk verklaard.
In de lente van  ’68 wordt Gibbe Ibens speler van het jaar, Eeckeleers  9e en Van Oeckelen op de 12e plaats. Louis Ceulemans wordt verkozen tot coach van het jaar.
Dit alles wordt door de club op passende wijze gevierd met een feestmaal.
Enkele jaren later zullen we nogmaals in een bekermatch Racing kloppen, datum en uitslag kan ik niet terugvinden of mij herinneren. Ik weet zeker dat het op een weekdag was, op een dinsdag denk ik, en er werd toen in “Café Fregat”, ons toenmalig clublokaal, zwaar gefeest tot een stuk in de nacht.
Dames:  3e Nationale: 7e op 12 met 16 punten, slechts met de zes vaste waarden: Mergeay, Meel, Burgos, de zussen Janssens en Kerremans.
1968-1969:  1e Nationale.
Trainer-coach: Louis Ceulemans.
1e seizoen in de Stedelijke Sporthal Winketkaai. Zelfde ploeg als vorig seizoen maar met de aanwinsten Robert Broeckaert en Slobodan Gordic.
Deze Bob Gordic (° 28/09/1937 in Cacac-Joegoslavië) is niet de eerste de beste: hij speelt eerst handbal, daarna basketbal bij O.K.K. Belgrado. Met de nationale Joegoslavische ploeg neemt hij deel aan vier Europese kampioenschappen, twee Olympische Spelen (in 1960 in Rome en in 1964 in Tokio) en hij wordt in 1963 wereldkampioen in Rio de Janeiro. Hij vergaart 117 nationale en  één Europese selectie.
Nieuw reglement: In 1e afdeling wordt er na de normale 22 wedstrijden tussen de eerste zes en laatste zes nog een competitie van tien wedstrijden gespeeld met behoud van de punten behaald in de eerste 22 matchen.
We winnen het tornooi van Bosvoorde (Gordic 38p.) en de jaarlijkse wedstrijd in de basisschool van de Ieperleestraat: Pitzemburg-Racing: 85-77. Op 10/01/69: Sportavond Rik Van Herp: Pitzemburg-Racing: 115-87. Bij Racing: Beatty : 31p.; bij Pitzemburg: Ibens: 50 punten ! De Gazet van Mechelen schrijft smalend: “Pitzemburg, de kampioen der vriendenwedstrijden”.
In de competitie eindigen we 8e (systeem van 32 wedstrijden).
Het is echter een seizoen van tegenslagen: uitsluiting Ibens, polsbreuk Bourguignon, kwetsuur Gordic, blindedarmoperatie Haleyt, en op 9 februari ’69: zware kniekwetsuur van John Eeckeleers na crash met Bryant (op Hyfima). Ik woonde deze wedstrijd bij, stond op enkele meters van het gebeuren. We moeten toegeven dat Bryant geen schuld treft. Hij maakte een fout, maar zo gebeuren er tientallen tijdens een wedstrijd. John heeft gewoon brute pech gehad. Deze kwetsuur komt nooit meer echt goed en is het vroegtijdige einde van zijn schitterende basketcarrière. Later zal hij nog wel op lager niveau “uitbollen” bij de basketafdeling van Racing Tennis. Hij heeft al een mooie basketloopbaan achter zich: tweemaal juniors-internationaal, éénmaal B-internationaal, vijfmaal Universitair internationaal (tweemaal Moskou, éénmaal Boedapest, Tokio en Chicago).
Tijdens een TV-demonstratiematch in het programma van “Nonkel Bob” verslaan Broeckaert, Bourguignon, Eeckeleers, Ibens en Van Oeckelen in een mini-match de Racingers Michelet, Loridon, Beatty, Cautaert en De Laet: 18-15.
Dames:  3e Nationale B: 4e op 12 met 29 punten (Duffel kampioen).
1969-1970:  1e Nationale.
Coach: Louis Ceulemans.
Nieuwe sponsor: Dits. Vertrek van Gordic naar Battel, Robert Kerckhofs  (Bonheiden )
Broeckaert (Lyra) en Eddy Verheyen (Blue Stars); aanwinsten: Howell (terug van Racing)
Jef Martinek (Bavi Vilvoorde) en ook terug: Eddy Cautaert. Ook Luc Van den Broeck (Racing) en Dirk Somers (Baeyens).
In augustus spelen we de klassieke vriendenwedstrijd tegen Racing die we winnen met 52-49.
De ploeg: Bourguignon, Haleyt, Cautaert, Nason, Ibens, Howell, Martinek, Van Oeckelen, De Meyer, Kerkhofs, Luc Van den Broeck (° 21/10/49 - V 22/11/02). Deze laatste is ook zeer bekend als tennisser. Hij behaalt in verschillende tennisdisciplines en leeftijdscategorieën vele Belgische titels. In 1980 start hij samen met echtgenote Mady zijn eigen succesvolle tennisclub:  T.C.Wingfield.
Op 31/08 winnen we het tornooi van Le Logis. Finale: Pitzemburg-Racing White (+5): 107-91.
Het is, ondanks deze goede ploeg, een moeilijk seizoen en we moeten vechten tegen de degradatie. Ibens valt nog geruime tijd uit met een kwetsuur (vier gebroken ribben na een autocrash) maar een zichzelf overtreffende Howell en Bourguignon redden ons.
Na 32 wedstrijden: 10e op 12.
De periode “Dits Pits” was ook niet mis: voor de verplaatsingen huurde Pol Dits  een oude Engelse roodgelakte dubbeldekker, versierd met het Dits-logo. Het gevaarte reed niet snel, maar men geraakte toch steeds tijdig ter plaatse.
Ook tijdens de Ditsperiode waren er optredens tijdens de rust of na de wedstrijd. Er werd o.a. zelfs een catchwedstrijd georganiseerd. En ik herinner me alsof het gisteren was, een optreden van Roger Whittaker die zijn toenmalige hit zong: “If I were a rich man”. Memorabele tijden.
OP 30/05/70: Benefiet John Eeckeleers. Na zijn ernstige kniekwetsuur en operatie, trachtte hij terug te spelen met de Universitaire ploeg (op rondreis in de USA), meer kwetste zich daar opnieuw. Hij is nu wel degelijk verloren voor de basketsport, toch op degelijk niveau.
Er komt een Benefietwedstrijd van de Mechelse selectie tegen de Ligaselectie.
Mechelse selectie: coach: Van Heester, spelers: Martinek, Ibens, Bourguignon, Van Oeckelen, Haleyt, C.Bell, Gordic, Michelet, Hillen, Loridon.
Ligaploeg: coach Huysecom, spelers: (slechts vier spelers van hoogste klasse): Dillard, D'Hoir, Purkhisher, Dubois, Johnson, Hennes, De Koster, Geerts en Foster.
Mechelen wint met 123-118.
Dames: geen info.